منتقدان که همان اوایل، وجودش را فراموش کردند. و اگر کسی بخواهد بداند شکست یک فیلم در گیشه چه عواقبی برای بازیگرانش دارد، کافی است نگاهی به آثار اووه بول بیندازد، مثلاً «خون رینی». و بعد هم با فیلم‌های این اواخر کیج یا ویلیس مقایسه کند. مثلا فیلم شهر بهشت چاک راسل(ماسک) که تراولتا هم داشت.

اووه که نامش، نه احترام برمی‌انگیزد و نه دلسوزی. سال‌ها از خلأهای قانونی آلمان سوءاستفاده کرد، و تماشاگران را «گله‌ای همه‌چیزخوار» می‌نامید. با این همه، کسانی پیدا شدند که برای فیلم «به نام پادشاه» شصت میلیون پول دادند، آن هم بعد از فیلم‌هایی چون «خانه مردگان»، «تنها در تاریکی» و «خون رینی».

 او واقعاً این کاره نبود. بازیگرانش کوچک‌ترین اهمیتی به فیلم نمی دادند، دیالوگ‌هایی افتضاح، مبارزاتی مضحک و روایت‌هایی که ـ اگر بتوان روایت نامید ـ با شتاب و بی‌منطق از صحنه‌ای بد به صحنه‌ای بدتر می‌جهند. امروز بول، در شبکه‌های اجتماعی پست‌های تند می‌نویسد و برای فیلم‌های جدیدش پول جمع می کند!

در سالهای 2000، اووه بول کابوس گیمرها بود. هرگاه خبر اقتباس تازه‌ای از یک بازی ویدیویی می‌رسید، اولین واکنش این بود: «فقط خدا کند کار اووه نباشد.»

در زمان ساخت «خانه مردگان» هنوز کسی نامش را نمی‌شناخت و بسیاری انتظار فیلمی مشابه «رزیدنت اویل» را داشتند که آلمانی‌ها هم در تولید آن نقش داشتند. بیشتر پخش‌کنندگان، وقتی نسخه‌ نهایی را دیدند، خواستار پس‌گرفتن پولشان شدند و از نمایش فیلم در سینماها خودداری کردند. با این وجود، استودیوی «آرتیسان» (پخش‌کننده‌ جادوگر بلر) فیلم را در آمریکا به‌طور گسترده اکران کرد. در «تنها در تاریکی»، پای بازی شناخته‌تری در میان بود و بازیگرانی ازمدافتاده‌ و از رده خارج هالیوود نظیر کریستین اسلیتر، استیون درف و تارا رید در آن حضور داشتند. تنها مشکل بول این بود که تارا رید حاضر نشد در صحنه‌های برهنه بازی کند!

در «خون رینی»، اینترنت پر شده بود از اعتراض گیمرها، با این حال، بول توانست با انتخاب  کریستینا لوکن در نقش اصلی کمی از فشارها بکاهد. دست‌کم ظاهر او باعث گلایه کسی نمی‌شد. حضور میشل رودریگز و بن کینگزلی و بقیه هم کمکی نکرد. بیشتر به خاطر استفاده از فاحشه‌های واقعی به خاطر صرفه‌جویی مالی معروف شد. بیلی زین از کیفیت فیلم به‌شدت انتقاد کرد و مایکل مدسن آن را «آشغال محض» خواند. هرچند اعلان آمادگی کرد، برای حضور دوباره در چنین فیلمی.  فیلم با بودجه‌ 25 میلیون دلاری، تنها 3.6 میلیون فروش داشت. با این حال، برای سرمایه‌گذاران تفاوت چندانی نمی‌کرد، چون در غیر این صورت، همان پول را باید به‌عنوان مالیات پرداخت می‌کردند.

 «به نام پادشاه» گذشته از بازیگران درجه دو، جیسون استاتهام را داشت که، گفته می‌شود اصلاً نمی‌دانست وارد چه پروژه‌ای شده و وقتی فهمید، دیگر دیر شده بود. در اواخر 2007، فیلم پستی با بودجه‌ 15 میلیون دلار در آلمان تنها حدود صد هزار دلار فروخت و در آمریکا نیز پیش از اکران از برنامه خارج شد. شایعه شد یوبی‌سافت می‌خواست مانع ساخت فیلم "فار کرای" شود، اما کسی نمی‌خواست پول زیادی بپردازد و بول هم حاضر نبود در ازای مبلغ ناچیزی از ساختش صرف‌نظر کند. تیل شوایگر در نقش اصلی ظاهر شد، سینماها از نمایش فیلم خودداری کردند و اثری با بودجه 30 میلیونی، حتی به یک میلیون هم نرسید. پس از آن، درهای سینما برای همیشه به روی اووه بول بسته شد، و او تنها توانست برای فیلم‌های ویدیویی‌اش سراغ بازیگرانی مانند دالف لاندگرن برود.