(۱۳۸۹/۳/۴ صبح ۰۸:۱۴)منصور نوشته شده:  

سخن اینجاست که تحریفهای کسانی دیگر تماما به پای این گوینده دوست داشتنی گذاشته شد و وقتی در محفلی از واژه تحریف در دوبله استفاده میشود تمامی حضار بی اختیار بیاد ایرج دستدار و حمید قنبری می افتند که زیبنده تلاش چنین بزرگانی نیست.

البته به شخصه جان وین را خارج از دوبله هایش دوست دارم، کیفیت نقش هایی که او بازی کرد بسیار بالاتر از راندولف اسکات است. راندولف اسکات بیشتر به خاطر وسترن های کم هزینه ای که با کارگردانی باد باتیکر ساخته شده است معروف شده که البته فیلمهای کمیابی هم هستند و دیدنشان به آسانی ممکن نیست.

ولی اینکه وین با این دوبله برای تماشاگر ایرانی محبوبیت پیدا کرد و باعث شد او در دوره ای به محبوبیتی همتراز بازیگران ایرانی برسد نکته مثبتی است که نمی توان آن را نادیده گرفت. اما ای کاش در همان موقع منافع اقتصادی کمتر در نظر گرفته می شد و از انحراف دوستدار که صدایی دقیقا منطبق بر وین داشت جلوگیری می گردید. گفتم که من با خود صدا مشکل ندارم و حتی عاشق صدای دوستدار روی باد اسپنسر هستم! چون فیلمهایش کمدی های سبک و مفرحی هستند که دوبله سرخوشانه و حتی پس گردنی های بجا هم روی آن ضرری ندارد و حتی شاید سازندگان اصلی اثر هم مشکلی با تحریفات و اضافات آن نداشته باشند.

در مورد جری لوئیس هم بگویم که اوضاع دوبله او بدتر است. او در واقع کمدین چندان حرافی نیست و وجه بصری و کارتونی و فانتزی کارهایش (بخصوص وقتی که از دین مارتین فاصله گرفت و خودش فیلمهایش را کارگردانی کرد) بر صحبت هایش غلبه دارد. اما آن چه در دوبله می بینیم اینطور نیست و او تبدیل به شخصیتی حاضر جواب شده است که اصطلاحاتی عجیب و غریب در چنته دارد و به صورت رگباری از آنها استفاده می کند......... که البته بحث خودش را خواهد داشت.

باز هم بگویم که منکر زحمات دوستدار و قنبری نیستم ولی می گویم که آنها به هدایت و روشنگری احتیاج داشته اند.