(۱۳۸۹/۱/۲۸ صبح ۰۹:۰۱)soheil نوشته شده:  

با تمام احترام به نظر دوستان من منوچهر اسماعيلي رو گزينه مناسب تري مي دونم. با استناد به فيلم نيكسون.

نیکسون نقش خاصی در کارنامه بازیگری هاپکینز است. حتی الیور استون مایه های اغراق شده ای از دهن بینی و حماقت و ضعف شخصیت را به کمک فیلمنامه نویس و هاپکینز به این شخصیت تزریق کرده است. البته برای چنین "نقشی" منوچهر اسماعیلی اصل جنس است!

ولی در اغلب کاراکترهایی که هاپکینز بازی کرده ، اصالت و غرور انگلیسی ، اقتدار ظاهری و احساسات پنهان رو می بینیم. مثلا همان پدر فیلم افسانه های خزان (1994) یا زوروی پیر در فیلم نقاب زورو (1999) که خیلی مغرور و با عزت نفس بودند. مثال دیگر آن سرمایه دار کم حرف و خوددار فیلم لبه تیغ (1997) که همگی این نقش ها درست نقطه مقابل ریچارد نیکسن هستند.

برای کاراکتر رئیس مآب و مغرور و اصیل آنتونی هاپکینز هم نصرالله مدقالچی اصل جنس است! تقریبا همه این خصوصیت ها را در شاه نقش هاپکینز یعنی شخصیت هانیبال لکتر در سکوت بره ها نیز می بینیم. غیر از اینها در آن فیلم که هانیبال با کلاریس با صدایی نافذ و ترسناک سخن می گوید در دوبله اش جنس صدای دوبلور و تطابق آن با صدای اصلی بازیگر هم بسیار مهم و حیاتی بوده است. در صدا و لحن مدقالچی نیز همان خش و بم بودن ترسناک صدای هانیبال را می شنویم.

روی هم رفته - به نظر من - به دلیل هماهنگی جنس صدای مدقالچی با کاراکتر غالب و همچنین صدای اصلی هاپکینز ، مدقالچی گزینه برتری نسبت به اسماعیلی و عرفانی است. مسلما این دو نمی توانستند همچون مدقالچی در سکوت بره ها چنان کار درخشانی ارائه کنند.

آخرين ملاقات دكتر لكتر و كلاريس با نقش گويي هنرمندانه نصرالله مدقالچي.  دانلود