زمانی بود که ما صدای اصلی هنرپیشه را نشنیده بودیم، پس ذهن ما آماده بود که صدای هر دوبلوری را برای آن هنرپیشه بپذیرد. مانند همفری بوگارت با صدای حسین عرفانی یا عزت ا... مقبلی برای الیور هاردی و ...

اما پس از ورود فیلمهای زبان اصلی (یادش بخیر بتاماکس و VHS و در پی آن ماهواره) و شنیدن صداهای دوبله نشده (مانند صدای استالون در فیلم راکی 3) یا صداهای جدید دوبله نشده مانند تام هنکس، کوین کاستنر و ... گوش ما اصل صدای هنرپیشه را شنید.

در مورد صداهای دوبله شده مانند استالون قضاوتها شروع شد و تا اکنون نیز ادامه دارد که مثلا صدای ایرج ناظریان برازنده این هنرپیشه بوده یا خیر و ... اما در مورد صداهای جدید ذائقه شنیداری ما کمی سختگیر میشود، اختلاف نظرها بیشتر میشود که البته طبیعی است.

اما درمورد جرج کلونی میخواهم نظر بدم:

خوب صدای اصلی او تا حدی بم است، گاه شیطنت از صدایش پیداست خصوصا وقتی ماهیچه های چانه و لب پایینش را به سمت بالا جمع میکند.

هرچی فکر میکنم صدای بهرام زند مناسبترین انتخاب است. هرچند در فیلم ای برادر کجایی جلال مقامی بجای جرج کلونی صحبت کرده (که پذیرفتنی بود از نظر من)

اما کاش بجای صدای جرج کلونی صدای منوچهر والی زاده را نشنوم!