عطاالله كاملي چه زيبا گفته : صداي آرشاك صداي نجابت بود!

من همواره صداي آرشاك را با نقش گويي هايش به جاي كاراكتر جرج ويلسون در گتسبي بزرگ ، نوجوان عاشق دايي جان ناپلئون و سرباز آليوشا در فيلم حماسه يك سرباز (گريگوري چوخراي-1959) به خاطر مي آورم. معصوميت و نجابت و عاشقانگي و البته كمي شيطنت كودكانه وجه مشترك اين شخصيت هاست كه آرشاك به چه زيبايي اينها را ساطع ميكرد.

اما در سينماي امروز چندان از شخصيت هاي پاك و نجيب خبري نيست! تمام ستاره ها و بازيگران معروف حظي از شرارت دارند! بازيگري كه آرشاك عزيز و مرحوم نوذري به جاي آنها مرتب حرف بزنند وجود ندارند! رسيدن هاليوود از جك لمون به ساشا بارون كوهن!! معيار خوبي براي سنجش اين فاجعه است ...

اما برخي كاراكتر ها هستند كه نمي توان دوبله آنها را بدون آرشاك تصور كرد. يكي از آنها را رامين بزرگوار اشاره كردند ، چاپلين (رابرت داوني جونيور)

يكي را هم من بگويم: ژروم رنيه در فيلمهاي كودك و سكوت لورنا