از فیلم های ارزشمندی که احتمالا در اوایل دهه شصت دوبله شده بود و به علت طولانی بون زمان فیلم به صورت مجموعه پخش شد، اسپارو خان است، که تولید سال 1981 کشور بلغارستان به کارگردانی لودمیل استایکف و در قالب سه فیلم سینمایی مجموعا به مدت 320 دقیقه است. داستان فیلم مربوط به سه شعبه شدن قوم بلغار و تشکیل بلغارستان کنونی است. به علت ناچیز بودن صحنه های حذفی و دوبله بسیار عالی آن، با صدای مرحوم ناظریان به جای اسپاروخان و آقای طهماسب به جای بلزاریوس، مجموعه بسیار ماندگار و ارزشمند گردیده است. گر چه صدای اصلی بازیگران این دو نقش به ترتیب شبیه صدای آقایان مقامی و مظفری است اما بخصوص صدای استاد ناظریان بسیار با شخصیت اسپاروخان همراه است یعنی در عین صلابت، خستگی و دلزدگی وی را از مسئولیتی که بر عهده اش نهاده شده، نشان می دهد تا جایی که می توان گفت صذای ایشان از خود بازیگر اصلی بهتر بر چهره بازیگر نشسته است. تصور می کنم صدای کنستانتین قیصر روم را مرحوم کاملی و رئیس اسلاو ها را آقای ماهرو می گفتند ولی چون با تکیه بر حافظه رو به اضمحلال می گویم، امیدوارم خطاهای مرا اصلاح نمایید و نام مدیر دوبلاژ را هم بفرمایید.

شاید این فیلم مشهورترین فیلم تاریخ بلغارستان است که با صحنه های جنگ و سوارکاری بسیار حرفه ای در ذهن اثری جاودانه دارد. نشستن معکوس سوارکاران در حین تاخت اسب و تیراندازی با کمان و یا سوار شدن بر روی اسب در حال حرکت که هم توسط زنان و هم توسط مردان صورت میگیرد، مجموعه حیرت انگیزی از جلوه های ویژه واقعی است. قابل مقایسه با بعضی مجموعه های داخلی که هنرپیشه چنان ناشیانه دهانه اسب را می کشد، که حیوان خود را در صفحه شطرنج تصور می کند و پیوسته L می رود و به دور خود می چرخد.

مصداقی برای قیاس این مجموعه با بعضی آثار ضعیف خودمان شعر سعدی است که می سراید:

صد انداختی تیر و هر صد خطاست      اگر مرد جنگی یک انداز و راست