_دیشب فیلم دزیره رو می دیدم در یک جای فیلم آهنگ بربادرفته استفاده شده بود

_ای بابا فیلم رو خراب کرده بود تو کل فیلم موسیقی فهرست شیندلر بود

_این فیلم چرا اینجوری بود . دوبلش بد نبود ولی حس دوبله قدیمی نمی داد.

بله بارها بارها فیلمی رو دیدیم و بعدش گفتیم یک مشکلی تو صدا وجود داشت. موزیک خوب نبود،افکت ها خوب نبود، صدا کیفیت نداشت ، فضا سازی بد بود.

وقتی که یک فیلم دوبله می شود صدای زمینه فیلم که گویندگان روی آن حرف می زنند ساخته می شود.به این کار ساختن صداهای زمینه یا اصطلاحا" ساندافکت سازی می گویند. و سپس ترکیب صداها با هم را صداآمیزی یا میکس صدا می گویند.

ساندافکت سازی کار بسیار حوصله برداری است . ابتدا باید صدای اصلی فیلم را از آن جدا کرد و سپس شروع کرد به ساختن محیط ، فضاسازی و همچنین انتخاب موسیقی فیلم و در صورت نبودن موسیقی مشابه که با فضای سکانس مربوطه بخورد.سپس مشغول به افکت گذاری یا همون صداهای محیطی از قبیل صدای در،شلیک گلوله،راه رفتن و .... شد. وکسانی که این کار را دقیق انجام می دهند حداقل چند روزی روی یک فیلم کار می کنند.

سپس فیلم در میکس سینک زده می شود(هماهنگی لب ها با دیالوگ) و صداها ساخته می شود. یعنی نسبت به فضای محیط صدا تغییر داده می شود مثلا" در سالن بزرگ صدا اکو پیدا می کند و یا در پشت تلفن صدا تلفنی می شود و همچنین تنظیم لول(میزان) دیالوگ با ساندافکت و...

باید طوری باشد که در جاهایی که افکت باید خودنمایی کند افکت بالاتر ودر جاهایی دیالوگ بالاتر باشد.این کار یکی از ارکان اصلی دوبله است و در صورت سهل انگاری می تواند دوبله خوب یک فیلم را نابود کند. از این اتفاقات کم نیافتاده بارها فیلم هایی بودن که دوبله خوبی داشتند اما به دلیل رعایت نکردن مسائل فنی ارزش خود را از دست داده اند.

به یاد می آوریم دوبله دوم بربادرفته که در لحظه ای از فیلم در موسیقی پس زمینه فیلم از موسیقی فیلم بن هور ساخته میکلوس روژا استفاده شده که کار فجیعی بوده چون در انتخاب موسیقی باید از موسیقی خود فیلم و در صورت نبود از موسیقی مشابه اما مهجور که موسیقی معروفی نباشد استفاده شود نه موسیقی بن هور .....

پایان قسمت اول

در گذشته اکثر فيلم ها داراي نوارهاي صداي مجزا براي خط ساندافکت و موزيک بودند و بسياري از فيلم ها کارهاي فني اشان در خارج از کشور انجام مي شد. مثلا" دوبله اول لورنس عربستان در انگليس کار شده. اما فيلم هايي که در داخل کشور کار مي شد فقط ميکس فيلم ها در ايران انجام مي شد و افراد ماهري هم اين کار را انجام مي دادند.مي شه به روبيک دماوند اشاره کرد که شخص فوق العاده ماهري بود و نه تنها به مسائل فني آشنا بود بلکه در دوبله فيلم ها هم تاثير گذار بود و ردپاي کارهايش در بسيار فيلم ها از جمله بن هور مي توان ديد.

اما فيلم هايي که باند ساند افکت بين المللي نداشتند در ايران ساخته مي شدکه بعضا" فيلم ها خوب از آب در نمي آمدند. با توجه به اينکه سيستم هاي امروزي در آن زمان نبود تمام افکت ها در استوديو ضبط مي شد و بقيه از افکت ها و موزيک هايي که روي نوار صدا يا روي صفحه هاي گرام بود استفاده مي شد.

فيلم هايي که در قبل از انقلاب در تلويزيون دوبله مي شد اکثرا" به اين شکل ساخته مي شدندو بيشتر کارها خوب نمي شد. مثل فيلم هايي چون دسته فرشتگان/کازابلانکا/دالاس/زورو و خيلي فيلم هاي ديگه که با اينکه دوبله هاي خوبي دارند ولي از اين نظر دچار ضعف اند.

مي توان مقايسه کرد دوبله سينمايي کازابلانکا و دوبله تلويزيوني آن را. در نسخه سينمايي از موزيک هاي اورژينال فيلم استفاده شده ولي در نسخه تلويزيوني از موزيک هاي فيلم هاي ديگر که بعضا" مناسبتي با صحنه ندارد استفاده شده.

اما با اين حال با توجه به امکانات آن زمان اين کار،کار بسيار پر زحمتي بود.

در بعد از انقلاب که ديگر خريد فيلم آنچناني از کمپاني هاي فيلم نداشتيم اکثر فيلم ها به همين شکل کار مي شد وبسياري از فيلم ها باز با اين مشکل دوبله شدند. به فيلم هايي که نمونه اين کارها بودند مي توان به پدرخوانده دوبله دوم/سيندرلا دوبله دوم/شين دوبله دوم/رابين هود دوبله دوم/ لورنس عربستان دوبله دوم/ بربادرفته دوبله دوم اشاره کرد.

البته در همان زمان ها فيلم هايي هم بودند که با دقت بالا و کيفيت عالي کار شدند مثل فيلم اولين خون که از لحاظ فني در سطح بالايي قرار دارد.

تا مدت ها در تلويزيون و سينما به همين روال فيلم ها ايراني و خارجي را دوبله مي کردند تا زماني که سيستم هاي کامپيوتري و صداي دالبي ديجيتال و ساراند وارد عرصه فيلم و نسخه هاي موجود شد.

پايان قسمت دوم.

با دل خوش نشسنم تا برای که زنگ ها به صدا در می آیند را با صدای نازنین منوچهر زمانی ببینم.
بعد از پانزده دقیقه دو سی دی فیلم مذکور بر اثر برخورد با دیوار تیکه تیکه شده اند و اعصاب من کمی راحت شد. لطفا اهل فن دلایل مشکلات زیر را بیان کنند:
 1- صدای بسیار بم نسخه های دوبله
2- از زبانی به زبانی دیگر پریدند فارسی به آلمانی آلمانی به روسی و.....
3- هماهنگ نبودن لیپ سینک گویندگان با حرکات لب بازیگران که مطمئن هستم این ایراد به دوبلورهای ما وارد نیست.

(۱۳۹۰/۳/۵ عصر ۰۹:۲۳)رامین_جلیلوند نوشته شده:  

با دل خوش نشسنم تا برای که زنگ ها به صدا در می آیند را با صدای نازنین منوچهر زمانی ببینم.
بعد از پانزده دقیقه دو سی دی فیلم مذکور بر اثر برخورد با دیوار تیکه تیکه شده اند و اعصاب من کمی راحت شد. لطفا اهل فن دلایل مشکلات زیر را بیان کنند:
 1- صدای بسیار بم نسخه های دوبله
2- از زبانی به زبانی دیگر پریدند فارسی به آلمانی،آلمانی به روسی و.....
3- هماهنگ نبودن لیپ سینک گویندگان با حرکات لب بازیگران که مطمئن هستم این ایراد به دوبلورهای ما وارد نیست.

سلام به جناب رامین.اگه اجازه بدید من پاسخ بدم.دلیل اوّل مربوط به عدم کیفیت نگاتیو هاست که بر اثر گذر زمان(30 یا 40 سال) و فرسوده شدن نگاتیو،علاوه بر پایین آمدن کیفیت تصویر،صدا هم نوعی خش و بم بودن به خودش میگیرد.مورد دوّم هم فکر میکنم معمولاً زمانهایی رخ میدهند که سکانسی مورد خاصّی دارد و بنا به دلایلی دوبله نمیشود و زبان فیلم تغییر میکند.در مورد سوّمین مسئله هم:بله،گاهی اوقات نگاتیو صدا با تصویر جلو یا عقب هماهنگ میشود و صدا زودتر یا دیرتر از تصویر شنیده میشود.

(۱۳۹۰/۳/۵ عصر ۰۹:۲۳)رامین_جلیلوند نوشته شده:  

با دل خوش نشسنم تا برای که زنگ ها به صدا در می آیند را با صدای نازنین منوچهر زمانی ببینم.
بعد از پانزده دقیقه دو سی دی فیلم مذکور بر اثر برخورد با دیوار تیکه تیکه شده اند و اعصاب من کمی راحت شد. لطفا اهل فن دلایل مشکلات زیر را بیان کنند:
 1- صدای بسیار بم نسخه های دوبله
2- از زبانی به زبانی دیگر پریدند فارسی به آلمانی آلمانی به روسی و.....
3- هماهنگ نبودن لیپ سینک گویندگان با حرکات لب بازیگران که مطمئن هستم این ایراد به دوبلورهای ما وارد نیست.

سلام بر جناب رامین

دلیل بم بودن صداها یکی به دلیل این است که نسخه های موجود بر روی vhs بوده و کپی های زیاد از روی نوار vhs باعث بم شدن و بی کیفیت شدن صدا می شود. در نتیجه نوار مادر صدای بهتری دارد. یکی دیگر آنکه موقع ضبط کردن صدا از دستگاه خوبی استفاده نشده و یا نقصی در دستگاه پخش کننده یا ضبط کننده بوده.

فیلم های 35 و سینمایی به دلیل نمایش های مختلف در جاهای مختلف کشور دچار پارگی و خراب شدن فیلم می شدند و بعدها که این نسخه ها را تبدیل می کردند جاهایی از فیلم وجود نداشت. البته دلایل دیگری هم بود مثلا" بعضی ها قسمتی از فیلم را جدا می کردند ، یا فقط چند حلقه از فیلم موجود بود و بقیه گم شده بود و یا سانسور کردن برای نمایش ها خاص و.....

و وقتی این فیلم ها را روی نسخه های اصلی صدا می گذاشتند مطمئنا" قسمت هایی که وجود نداشت اصلی می شد. در مورد این فیلم حتما" نسخه اصلی فیلم ضبط ماهواره بوده که زبان آلمانی داشته و صحنه های اصلی به زبان آلمانی در اومده.

احتمالا" با دستگاه vhs صداگذاری شده که مطمئنا" دقت نرم افزارهای کامپیوتری را نداره برای هم سینک لب ها کار سختی بوده و دقیق صداگذاری نشده.

کیفیت صدای برخی فیلمها (اکثرا قدیمی) دارای عمق خاصی است. چیزی شبیه به اکو که گوئی از اعماق پرده سینما به گوش بیننده ای که در انتهای سالن نشسته است میرسد.فیلمها اگر تلویزیون هم پخش شوند وضوع به همین منوال است. نمونه بارز اینگونه فیلمها دوبله فیلم عمرمختار است. صداها عظمت دارند و بیننده هرگز حس نمیکند که گویندگان پشت میز نشسته باشند. گوئی گویندگان هم همچون بازیگران در آنسوی دوربین هستند. به شخصه به اینگونه دوبله ها و صداها علاقه خاصی دارم. برخی نسخ شیروباد هم اینگونه است و عمدتا فیلمهای حماسی و همانطور که گفتم نمونه بسیار بارز آن فیلم عمرمختار شیر صحرا.

از برخی دوبله ها متنفرم. اگر فیلم در فضایی بسته باشد واضح است است صدای گویندگانی که در استودیو نشسته اند هم طبیعی و مطابق با فضای فیلم به گوش میرسد اما اینکه در فیلمی با فضائی باز و گاهی خیلی باز (همچون آسمان و بیابان) و گاهی فضائی با انواع صداهای جانبی (مانند جنگل و صدای پرندگان و چرندگان) صرفا صدای بسته ی چند گوینده پشت میز نشین (بدون تلفیق حتی افکتها و ایجاد نوعی حالت فضای باز) را بعنوان دوبله بشنویم از آن حرفهاست. نمونه بارز اینگونه دوبله ها دوبله فیلمهائی چون ارباب حلقه ها و بويژه کینگ کنگ(جکسون) است.

امروزه دوبله خوب دوبله ای نیست که صرفا صداها سینک باشند یا حتی گویندگان توانائی خود را در تطبیق احساسات به منثه ظهور رسانند. شبیه سازی فضای اصلی فیلم (به لحاظ صوتی) از اهم کارهاست که متاسفانه امروزه در دوبلاژ ایران رعایت نمیشود.

فرض کنید در فیلم کسی در فضائی شلوغ خطاب به نفر دوم میگوید فلانی این کارو کردی؟ و او داد میزند چی گفتی؟ در حالیکه شنونده فیلم براحتی و به وضوح صدای سوال اولی را میشنود  با خود میگوید طرف کر بود مگر نشنید! این نهایت ناشیگری صدابردار دوبله فیلم است. صدای سوال نفر اول (درصورتی که دوربین از آنشخص نمائی دور را نشان میدهد و در کنار نفر دوم است) باید مبهم شنیده شود دقیقا مطابق با چیزی که نفر دوم میشنود و متوجه نمیشود (مبهم). البته در چنین صحنه ای(بهنگام پرسش) اگر کارگردان تصویر زوم از نفر اول نشان دهد ناشیگری کارگردان را در عدم شناخت دکوپاژ نشان میدهد که ربطی به گوینده ندارد و گوینده باید مطابق با تصویر گویندگی کند.

امروزه یکنواختی و تناژ صدای گویندگان هم از موارد اعصاب خرد کن است. یک نفر در 20 متری ، یک نفر در 1 متری و نفر سوم از 50 متری هرسه باهم صحبت میکنند. صدای هرسه دوبلور با یک شدت شنیده میشود. در فیلمهای قدیمی وقتی کسی دور بود گوینده حتی چندمتر عقبتر از میکروفن صحبت میکرد اما امروزه در نهایت ناشیگیری دستش را جلو میکروفن میگیرد یا سرش را صرفا 10 درجه میچرخاند و صحبت میکند. چنین حالتی تاثیر خاصی در کیفیت صدای کسی که 20 متر آنطرفتر است با کسی که 50 متر آنسوتر ایستاده ندارد درحالیکه از منظر دوربین باید صدای فرد دورتر ضعیفتر بگوش رسد. بازهم در اینگونه موارد مقصر اصلی صدابردار است که در هر شکل میتواند اندازه صداها را کم و زیاد کند و نمیکند و اصولا سواد اینکار را ندارد.

همهمه ها از دیگر موارد ضعف دوبلاژ ما بوده و هست. 200 نفر جمعیت بعنوان سیاهی لشکر در صحنه های ولوله میکنند اما در دوبله فارسی صدای 3 ، 4 نفر را میشنویم که بجای آنها قیل و قال میکنند. همهمه ای بسیار بسیار ضعیفتر از حالت اصلی که هرگز واقعی بنظر نمیرسد. امروزه در فیلمی چون تروی(تروا) به مدد جلوه های ويژه از 1000 نفر انسان(با تکثیر) یک میلیون سرباز خلق میکنند اما صدابرداران ما هنوز که هنوز است پس از 60 ، 70 سال دوبله نمیتوانند صدای همهمه 4 نفر را به 20 نفر افزایش دهند (که اقلا بخشی از صدای آن 200 نفررا بتواند واقعگرایانه تر بگوش برساند). ناشیگری بدتر آنکه از صدای اصلی فیلم بهنگام همهمه ها استفاده میشود که یکدستی فیلم در صدا را بشدت کاهش میدهد و بدتر از آن وقتی است که در بین همهمه ها کلماتی خاص قابل شنیدن است اما هرگز و بخاطر چنین ضعفهائی دوبله نمیشود.

در ایام قدیم وقتی طرف با مشت به صورت حریف میزد در دوبله، ضربه ای روی کدو تنبل وارد میکردند!  آن همه تالاپ تولوپ کتک کاری (بخصوص ر فیلمهای هندی) صدای این میوه (یا سبزی) خشکیده و گاه وسایلی خاص بود. گاهی ما از یاد می بردیم که یک مشت مگر چقدر صدا میتواند ایجاد کند اما هیجان فیلم به همین صداها بود و گرنه کتک کاریهای فردین و ناصر و بیگ آنچنان هم هیجان نداشت. صدای ضربه بود که شنونده را از خود بیخود میکرد. اما استفاده از وسایل مشابه که همان شدت صدا را امروزه در چنین صحن هائی تولید کند (آنهم در عصری که شدت صدای بال مگس هم در فیلمها به دقت محاسبه میشود) از آن کارهاست که گاهی بازهم (حتی در دهه 1380 و 90) در دوبله های وطنی میشنویم چنانکه هندیها هرگز تغییری در آن بوجود نیاوردند و حتی بر شدت اینگونه صداها افزوده اند تا روحیات ظلم ستیزی خود را در سطحی بالاتر!! پی گیرند

قدما و دوستاني كه دستي در صدا گذاري فيلم دارند آيا امكان دارد تاپيكي براي آموزش اعضاي جديد و آشنايي با خارج كردن صداي دوبله ازنوار ويدئو  سي دي و دي وي دي هاي  قديمي و صدا گذاري روي نسخه هاي HD  ايجاد كنند .

می خواستم ببینم ایا قبل از انقلاب هم روی دوبله فیلم هاسانسور بوده یا نه.چون خیلی از فیلمهای دوبله قدیمی رو که می بینیم بعضی از صحنه های فیلم دوبله نشده ،حالا نمی دونم یا اون صحنه مثلا گفتگوی زیادی داشته و مدیر دوبلاژ مثلا یک مقدار از صحبت رو کوتاه کرده یا این که در هنگام صدا گذاری بر روی فیلم های ویدئویی این جوری شدند. کسی از دوستان می تونه توضیحی دراین باره بده.

در مواردی سانسور هم وجود داشته اما این اتفاق عموما" در هنگام صدابرداری به علت کامل نبودن صدای فیلم اتفاق می افتد.

با اجازه از دوستان کافه سوالی داشتم:

اخیرا فیلم هیروشما عشق من اثر آلن رنه به دستم رسید، متوجه شدم فیلم چند زبانه است، باشوق واشتیاق رفتم که دوبله فارسی رو انتخاب کنم که متاسفانه نداشت، ولی یکی از زبان های فیلم ، به صورت عجیبی بود. در این audio صدای بازیگران فیلم قطع شده بود ولی صدای همه اصوات دیگر موجود بود، طوری که فقط صدای بازیگران حذف شده بود. به نظر میاد این audio برای دوبله باشه. چون تنها تفاوتش با صدای اصلی فیلم حذف شدن صدای بازیگرها بود. اگر دوستان  اطلاعی در این مورد دارن ، دریغ نفرمایند

(۱۳۹۰/۱۲/۲۷ عصر ۱۰:۳۶)اتان ادواردز نوشته شده:  

قدما و دوستاني كه دستي در صدا گذاري فيلم دارند آيا امكان دارد تاپيكي براي آموزش اعضاي جديد و آشنايي با خارج كردن صداي دوبله ازنوار ويدئو  سي دي و دي وي دي هاي  قديمي و صدا گذاري روي نسخه هاي HD  ايجاد كنند .

دوست عزیز

برنامه های زیادی برای این کار وجود دارد. یکی از این برنامه ها که قابلیت های بسیار زیادی نیز دارد، نرم افزار sony vegas می باشد

برای بیرون کشیدن صدا از dvd با نرم افزاری ساده مثل dvd audio extractor می تونید این کار رو انجام بدید اما مهم نحوه سینک این صداها باتصویره که من خودم الان چندین فیلم اچ دی دارم که همینطور موندن وبرای این کار هم با نرمافزارهایی مثل پریمیر و ادیوس میشه انجام داد که مقداری کارش سخته.

درود بر اساتید فن و با اجازه

بنظر من بهترین برنامه برای سینک صدا Cubase هست، البته اگر به این برنامه مسلط باشید میشه گفت بی نقص ترین برنامه موجود میباشد. این نکته رو هم بگم که کار سینک صدا کار سختیه و حوصله و عشق زیادی میخواد

(۱۳۹۱/۵/۹ صبح ۱۱:۳۷)جو گیلیس نوشته شده:  

با اجازه از دوستان کافه سوالی داشتم:

اخیرا فیلم هیروشما عشق من اثر آلن رنه به دستم رسید، متوجه شدم فیلم چند زبانه است، باشوق واشتیاق رفتم که دوبله فارسی رو انتخاب کنم که متاسفانه نداشت، ولی یکی از زبان های فیلم ، به صورت عجیبی بود. در این audio صدای بازیگران فیلم قطع شده بود ولی صدای همه اصوات دیگر موجود بود، طوری که فقط صدای بازیگران حذف شده بود. به نظر میاد این audio برای دوبله باشه. چون تنها تفاوتش با صدای اصلی فیلم حذف شدن صدای بازیگرها بود. اگر دوستان  اطلاعی در این مورد دارن ، دریغ نفرمایند

برای من هم این مشکل تو بعضی فیلمها پیش اومده، من افکتهای صدای Player رو عوض کردم درست شد (البته در همه موارد اینطوری نبود) مثلا از حالت استریو به 6 کاناله یا به حالت Movie و ...

ممکنه خود فیلم مشکل داشته باشه یعنی موقع خروجی گرفتن (تبدیل نهایی) یه ایرادی بوجود اومده

[/quote]

در این پست مراحل دوبله در اسپانیا را معرفی می کنم:

در پست های بعدی مراحل دوبله در کشور های آلمان، ایتالیا و فرانسه معرفی می گردند.

قابل ذکر است دوبله در چهار کشور آلمان، ایتالیا، فرانسه و اسپانیا اصلی ترین شیوه برای انتقال مواد چندرسانه ای به خصوص فیکشن ها است. اروپا از بعد ترجمه مواد چندرسانه ای به سه بلاک اصلی تقسیم می کرد که بعدا مفصلا در این باب صحبت می گردد.

در اسپانیا دوبله در سیزده مرحله انجام می گیرد:

1. نسخه اصلی که به صورت بتاکم دیجتال است به استودیو دوبله فرستاده می شود این نسخه به همراه باند بین المللی و متن دیالوگ ها است. ممکن همراه نسخه اصلی فیلم نامه هم وجود داشته باشد اما در بیشتر مواقع وجود ندارد.

2. یک کپی از نسخه به مهندس صدا داده می شود.

3. مدیر دوبلاژ (فرعی) محصول را بررسی می کند که مشکلی نداشته باشد.

4. مدیر دوبلاژ (اصلی) مترجم، دیالوگ نویس و زبان شناس را انتخاب می کند.

5. متن اصلی ترجمه می گردد که به همراه اقتباس نیز هست. مترجم متن را ترجمه می کند و دیالوگ نویس متن ترجمه شده را به شکل گفتاری و دیالوگ تبدیل می کند.

 6. متن ترجمه شده سینک می خورد (مخصوصا ایزوکرونی و لب-همگامی).

7. متن ترجمه و سینک شده از لحاظ زبانی ویرایش و بررسی می گردد

8. دستیار مدیر دوبلاژ متن صداپیشگان را اماده می کند (همراه با یکسری علامت ها بر روی متن) و مدیر دوبلاژ صداپیشگان را انتخاب می کند.

9. مرحله دوبله یا ضبط صدا صداپیشگان انجام می گیرد.

10. زبان شناس نسخه ضبط شده را از لحاظ گفتاری بررسی می کند و در صورت لزوم درخواست ویرایش کار می کند.

11. مهندس صدا کار میکس صداها را بروی باند بین المللی بر عهده می گیرد.

12. مدیردوبلاژ (فرعی) نسخه نهایی را بررسی می کند و در صورت لزوم در خواست ویرایش کار را می دهد.

13. ارباب رجوع (عموما شبکه های تلویزیونی) نسخه نهایی را بررسی می کند و در صورت لزوم در خواست ویرایش کار را می دهد.

 منبع: لدسما و لوپز (2003)

در این پست به بررسی شیوه انتقال مواد چندرسانه ای در دیگر کشورها می پردازم.  

منظور از مواد چند رسانه ای، انواع فیلم ها، مستند ها و برنامه هایی است که از دو مجرای صوتی و تصویری تغذیه می کنند.

سال 2005 تحقیقی انجام گرفت که نشان می داد 17 شیوه در اروپا برای انتقال مواد چندرسانه ای وجود دارد.

که متداول ترین آنها دوبله و زیرنویس است.

در حالت کلی کشورها به چهار بلوک تقسیم می شوند:

1. کشورهای زبان اصلی (انگلیسی) مانند آمریکا که عموما نیازی به وارد کردن فیلم ندارند و اگر فیلم هم وارد شود عمدتا زیرنویس می گردد.

نکته: ایالات متحده یکی از مخالفین ترجمه است و به هیچ وجه علاقه ای به ورود یک فرهنگ بیگانه به کشورش ندارد بنابرین ترجمه های بسیاری کمی به انگلیسی برای آمریکایی ها انجام می گیرد.

2. کشورهای دوبله محور

3. کشورهای زیرنویس محور

4. کشورهای ویس آور محور مثل اروپای شرقی و روسیه.

الف. دوبله: این شیوه در کشورهای ایتالیا، اسپانیا، آلمان، مجارستان، فرانسه، ترکیه، چین و ژاپن کاربرد دارد. اما این شیوه عموما برای تلویزیون است و در سینماهای همین کشورها فیلم ها به صورت زیرنویس شده پخش می گردند.

ب. زیرنویس: شیوه ای بسیار ارزان تر از دوبله (دوبله 15 برابر زیرنویس گذاری هزینه بر دوش تولید کننده می گذارد) این شیوه در کشورهای حوزه اسکاندیناوی کاربرد دارد. کشور های همچون فنلاند، سوئد، هلند، بلژیک، پرتغال، یونان فیلم زیرنویس شده در تلویزیون پخش می کنند. عموما دوبله برای برنامه های کوکان در این کشورها به کار می رود. بعضی از کشورهای عربی مثل مصر، مغرب و اردن هم فیلم ها را به صورت زیرنویس تماشا می کنند.

ج. ویس آور: در این شیوه صدای شخصیت های اصلی زیر صدای صداپیشگان شنیده می شود چیزی شبیه صداگذاری مستندها در کشور خودمان. در اینجا صدا شخصیت ها و دیگر افکت ها حذف نمی گردند و فقط در مواقعی که صداپیشه صحبت می کند صدای اصلی کم می شود اما همچنان قابل شنیدن است. این شیوه برای صدا گذاری مستند ها و مصاحبه ها در تمام کشوره های دنیا کاربرد دارد. اما کشورهایی همچون لهستان، روسیه، کشورهای شوروی سابق، بعضی از کشورها در شرق اروپا برای فیلم ها سینمایی و سریال ها از این شیوه استفاده می کنند.

در تحقیقاتی که در اروپا انجام گرفت نشان می داد که عموما زیرنویس ها بسیار خلاصه و کوتاه هستند تا جایی که عموما بین 30 تا 50 درصد صحبت های شخصیت ها در زیرنویس ها گم می شود. چون سرعت خواندن کمتر از سرعت گوش کردن است و برای اینکه ناهماهنگی پیش نیاید زیرنویس ها باید خلاصه باشند و از 40 کارکتر در هر خط تجاوز نکنند.

نکته: منظور از زیرنویس، زیرنویس های قانونی و رسمی در کشورهاست. و نباید با زیرنویسهای اینترنتی در ایران اشتباه گرفته شود چون به هیچ وجه رسمی و قانونی نیستند و فاقد کیفیت از بعد ترجمه و موارد فنی مانند تعداد کارکترهای هر خط می باشند. به این گونه زیرنویس ها fansub گفته می شود.

نقشه ترجمه فیلم در اروپا

در این پست نقشه ترجمه فیلم در اروپا را معرفی می کنم که در دو سطح تلویزیون و سینما ترسیم شده اند. 

رنگ زرد: زیرنویس 

رنگ قرمز: دوبله 

رنگ سبز: ویس آور

پس همانطور که نقشه نشان می دهد و قبلا هم عرض کرده بودم دوبله در کشورهای میانی اروپا که ما بهشون FIGS می گوییم رایج است و کشورهای شمالی زیرنویس و کشورهای شرقی که سمت روسیه هستند ویس آور را دنبال می کنند.

 نقشه دوبله در سینما 

 نقشه دوبله در تلویزیون

اما در مقاله ای که اخیرا در اسپانیا چاپ شد، فردریک چاومه، استاد برجسته تحقیقات چندرسانه ای، نشان داد که دیگر نمی شود کشورها را صرفا اینگونه تقسیم کرد چرا که کشورها دچار تغییرات شده اند؛ مثلا در بعضی از کشورهای دوبله خیز اروپا، زیرنویس در حال رشد است و کشوری مانند روسیه که ویس آور را دنبال می کند به سمت دوبله پیش می رود. کشوره های شمال آفریقا هم که به صورت سنتی زیرنویس پیاده می کردند اکنون سریال های ترکی (soap operas) را دوبله می کنند. 

با ایشان که به صورت ایمیل در تماس بودم، عرض کردم که ایران هم در حال تغییر تحول اما به شکل بسیار کند است. چند سینما در تهران از جمله کوروش و قلهک به پخش فیلم های زیرنویس روی آورده اند؛ در حالی که این موضوع تازه در یک سال اخیر روی داده است. هر چند زیرنویس در ایران وجود دارد اما به شکل اینترنتی، غیر قانونی و غیر رسمی است که به آن fansubbing گفته می شود، هرچند نسبت به گروه های Fansub اروپا، آسیایی شرقی و آمریکایی جنوبی کمی عقب تر هستند.