آنتونی کویین جزو بازیگران خاص و استثنایی تاریخ سینماست. بازیگرانی که نمونه های مشابه آنها - چه از نظر فیزیک ظاهری و چه از نظر سبک بازیگری - کم پیداست. نوع بازی کویین را دوست دارم و جزو بازیگرانی است که محبوب من است. در ایران اما آنتونی کویین به خاطر بازی در دو فیلم مذهبی - محمد رسول الله و عمر مختار - محبوبیتی دو چندان پیدا کرده است و حتی یکبار هم ظاهرا به ایران آمده. کیست که بتواند هنرنمایی او را در این دو فیلم و همچنین فیلم هایی همچون توپ های سن سباستین - جاده - باراباس - گوژپشت نوتردام - زوربای یونانی - آخرین قطار گان هیل - اسب کهر را بنگر و ... انکار کند.

او همچنین در بسیاری از فیلم های معروف دیگر ، در نقش های غیر اصلی به زیبایی ایفای نقش کرده است. فیلم هایی همچون : توپ های ناوارون  ، زنده باد زاپاتا ، لورنس عربستان و ...  . در زندگینامه او در سایت های می خوانیم که این بازیگر مکزیکی الاصل ، بوکسور و نقاش هم بوده و بعضی وقت ها هم دستی بر قلم نویسندگی داشته است ! او نیز مانند بسیاری از بزرگان بازیگری ، پله های ترقی را یک به یک و از بازی در نقش های رده سوم شروع کرد و سابقه بازی در تاتر برادوی را نیز با خود دارد. دوبلور بسیاری از نقش های میانسالی کویین ، استاد منوچهر اسماعیلی است که صدای زیبایش ، بسیار با چهره این بازیگر تناسب دارد.

پی نوشت : در عکس چقدر چهره  منوچهر  اسماعیلی و آنتونی کویین شبیه است