شايد بشه گفت اسكار هشتاد و سوم يكي از كسل كننده ترين اسكار ها تا حالا بود!

دليلش هم اين بود كه فيلم هاي اين دوره به نسبت دوره هاي قبل چندان فيلم هاي بزرگ و مطرحي نبودند. اصولا فيلم هاي بزرگ و بحث برانگيز هستند كه مراسم رو گرم ميكنن. مثلا پارسال جيمز كامرون با آواتارش باعث جذاب تر شدن هرچه بيشتر مراسم شده بود , هرچند كه ناكام بود.  فيلم هاي امسال اكثرا فيلم هايي نسبتا معمولي و بي سر و صدايي بودن. البته به غير از انيمشن داستان اسباب بازي 3 كه به نظرم بهترين اثر امسال بود و تونست جايزه بهترين انيميشن رو هم از آن خودش كنه. البته بزرگترين ناكام امسال همونطور كه همه رسانه ها اشاره كردن شبكه اجتماعي ديويد فينچر بود.

كالين فرث جايزه بهترين بازيگر مرد نقش اول رو گرفت كه به نظرم حقش بود.

جايزه بهترين فيلم به سخنراني پادشاه رسيد. من خودم به شخصه برترين فيلم امسال رو سرآغاز به كارگرداني كريستوفر نولان ميدونستم. عجيب بود كه كريستوفر نولان خودش حتي نامزد دريافت جايزه بهترين كارگرداني هم نشده بود!

ناتالي پورتمن هم به نظرم با شايستگي جايزه بهترين هنرپيشه زن نقش اول رو در فيلم قوي سياه برد.

استيون اسپيلبرگ هنگام معرفي بهترين فيلم چند تا از بهترين فيلم هاي تاريخ سينما رو ياد آوري كرد كه موفق نشدن جايزه بهترين فيلم رو ببرن :‌ همشهري كين , خوشه هاي خشم , گاو خشمگين و ...

يكي از نكات جذاب اسكار هشتاد و سوم حضور كرك داگلاس بزرگ بود كه اومده بود تا جايزه بهترين بازيگز زن نقش مكمل رو معرفي كنه.  پيرمرد 94 ساله هنوزم روحيش مثه جوناي 20 ساله بود و مثه جوونياش هنوزم دست از شوخي و تيكه انداختن بر نداشته بود!

و در آخر هم ترانه زيباي Over the rainbow از فيلم جادوگر از توسط همسرايان PS22 Chorus خوانده شد.