(۱۳۸۹/۱۱/۲۴ عصر ۰۴:۰۲)دزیره نوشته شده:  

از ایراداتی که منتقدان به فیلنامه این فیلم و کلا نوشته های ماریو پوزو گرفته اند این است که زنان داستان های او در حاشیه اند.داستانهای دیگرش را نمیدانم،اما در پدر خوانده معتقدندزنان نهایتا همسران خوب،مادران نمونه واشپزهای قابلی هستند.

سه کشوری که بیشتر پایند به ارتباطات خانوادگی هستند ایتالیا ، ژاپن و ایران است.

اصولاً اگر منتقدین احتمالاً  اون هم از نوع آمریکایی چنین ایرادی از فیلم گرفتند شناختی از فرهنگ روابط خانوادگی در ایتالیا و مافیا ایتالیا نداشته اند.

زنان دقیقاً در حاشیه ، همسران خوب ، مادران نمونه واشپزهای قابلی هستند.

مافیا در فرهنگ ایتالیایی در حالت عام هیچوقت به فرزندان و زنان کاری نداشته  و اگر کسی این کار رو کرده از سوی گروهای رقیب همیشه مورد تعقیب و تنبیه بوده اما مواردی هم بوده که به صورت گروهی خانواده ای رو سربه نیست کرده باشند.

بنابراین کلاً مافیا یه فرهنگ مردانه است و هیجوقت در اروپا شاهد گنگستر زن نبودیم

اما در فرهنگ آمریکایی از اونجایی که زنان با مردان برابرند بنابراین از دوران گنگسترها هم شاهد جنایتکاران مونث بودیم که به شهرت کسانی چون دلینجر و کاپون رسیدند.

در فرهنگ مافیای آمریکایی  godmother  هم داریم اما در ایتالیا این اصطلاح در دهه 90 مد شد وقتی که پلیس ایتالیا اکثر مردان گروه های مافیایی رو دستگیر کرد به علت کمبود مرد این زنان خانواده بودند که تشکیلات رو اداره می کردند و در مواردی هم با هم درگیر شدند.