پدر خوانده فیلم مردانه ای است.همه چیز در ان مردانه است و غالب مردان عاشق ان اند.دن کورلئونه مظهر مرد قدرتمند است.

ولی ایا کم بوده اند فیلمهایی که در ان مردان قدرتمند وجود داشته اند؟

پس راز جذابیت پدر خوانده در چیست؟

دن کورلئونه پایبند خانواده است.هیچ چیز برایش از خانواده مهم تر نیست.به فرزندان ونوه هایش عشق می ورزد و از این که دائم دور وبرش پرسه بزنند لذت میبرد وهمین است که میتواند مخاطبان خسته از قدرتمندان بوالهوس که اطرافشان پر است از زنان جورواجور،را شیفته خود کند.

دن کورلئونه عدالت محور هم هست.انجا که قانون امریکایی کاری برای اجرای عدالت پیش نمیبرد ،خود دست به کار میشود واینجاست که مخاطب از خشونتها زیاد ناراحت نمیشود زیرا حس میکند عدالت اجرا می شود،عدالت باید اجرا شود.

از ایراداتی که منتقدان به فیلنامه این فیلم و کلا نوشته های ماریو پوزو گرفته اند این است که زنان داستان های او در حاشیه اند.داستانهای دیگرش را نمیدانم،اما در پدر خوانده معتقدندزنان نهایتا همسران خوب،مادران نمونه واشپزهای قابلی هستند.

ایا اگر زنان داستان چپ وراست به همسرانشان خیانت میکردند یا اسلحه به کمر می بستند و در کشت و کشتارها شرکت میکردندو مثل ان چه دراغلب دیگر فیلمها اتفاق می افتد مثلا نقشهای اساسی تری ایفا میکردند!!! ان وقت پدر خوانده این پدرخوانده می شد؟ اصلا خانواده ای پابر جا می ماند که دن کورلئونه بدان عشق بورزد؟ مگر نه این که از سکانس های خوب این فیلم،عکس انداختن خانواده در عروسی و غسل تعمید در کلیسا میدانیم.خانواده در کنار هم.(والبته قدرت مرد خانواده در اولی دن کورلئونه که اجازه عکس انداختن نداد ودومی مایکل بابرنامه ریزی قتلها).

همسر دن کورلئونه در عروسی دخترش از دوست داشتنی ترین زنانی است که من در فیلمها دیده ام.