من اتفاقا همين ديشب دوباره فيلم باارزش پدرخوانده رو ديدم. بايد اعتراف كنم فيلمي به اين اندازه باجزئيات دقيق و بازي بي نقص بازيگران نديدم. كارگردان فرانسيس فورد كاپولا با اين فيلم اوج هنر فيلم و سينما رو به تماشاگر نشون ميده. فيلمي كه  تك تك لحظاتش و ديالوگ هاي بازيگرانش براي مخاطب لذت بخش است.

مسلما درباره شاهكاري مثل پدرخوانده جز ستايش و تحسين چيز ديگه اي نميشه گفت. فيلم داستان بسيار جذاب , گيرا و قدرتمندي  داره به همراه يك فيلمنامه دقيق و بي نقص كه بر مبناي رمان ماریو پوزو شكل گرفته .تمام عوامل فيلم كار خودشون رو به بهترين نحو فيلم انجام دادن. كارگرداني فورد كاپولا بسيار تحسين برانگيزه.  ترانه فيلم جزو بهترين موسيقي هاي متن فيلم در تاريخ سينماست و يكي از عوامل به ياد ماندني شدن اين اثره. درباره بازيگران اين فيلم همين كه اسم مارلون براندو در اول ليست بازيگران فيلم به چشم ميخوره نشان دهنده با ارزش بودن اين فيلمه. آل پاچينو در يكي از اولين فيلم هاي دوران بازيگريش بازي اي فراموش نشدني اي به جا ميذاره. درواقع شايد بشه گفت بهترين بازي دوران بازيگريش. با تمام حركاتش و چشم هاي سردش به زيبايي هر چه تمام تر با مخاطب ارتباط برقرار ميكنه.   رابرت دووال هم به عنوان اولين تجربه هاي سينماييش بازي زيبايي در نقش تام هگن ارائه ميده كه نامزد دريافت جايزه اسكار مكمل مرد هم شد.  جيمز كان و دايان كيتون هم درنقش هاي ساني و كي آدامز از  بهترين بازي هاي دروان بازيگريشون رو ارائه ميدن.

يكي از صحنه هاي به ياد ماندني فيلم كه در واقع نقطه اوج فيلمه صحنه غسل بچه خواهر مايكل در كليسا هست كه مايكل قراره پدرخوانده اش بشه. اين صحنه كه با كشتن سران پنج خانواده توسط مايكل همراه ميشه و به زيبايي هرچه تمام تر كشته شدن هر نفر رو همراه با سوالات كشيش از مايكل به تصوير ميكشه يكي از قوي ترين صحنه هاي فيلم در تاريخ سينماست.

بدون شك پدر خوانده از بهترين هاي تاريخ سينماست. در رده بندي موسسه فيلم آمريكا ( afi) در رده سوم بهترين فيلم ها قرار گرفته بعد از همشهري كين و كازابلانكا كه البته تو ليست جديد و آپديت شده اون به رده دوم صعود كرده.

به نظر من پدرخوانده همراه با كازابلانكا تمام زيبايي هاي هنر سينما رو در خود داره و ميشه به اون به عنوان يك الگو در صنعت فيلم سازي نگاه كرد.