به یاد آن جمعه های دلگیر و زیبا 

دیروز جمعه ، تلویزیون در یکی از معدود حرکت های خوب خود ، اقدام به پخش فیلم تاراج کرد. عصر جمعه بود و هوا ابری . فیلم هم فیلمی بود که در برخی سکانس ها حقیقتا انسان را در خود غرق می کرد و چشمان را نمناک می ساخت. خلاصه اینکه یکی از آن جمعه های دلگیری که آدم دلش می خواهد یک فیلم حسابی ببیند بود و تماشای تاراج در این فضا بسیار به دل چسبید. در دوران مدرسه ، عصرهای جمعه ، به خصوص بعد از تماشای فیلم های سینمایی ، بسیار غمگین بود. دیروز این حس ، پس از سالها تکرار شد. تاراج ، فیلمی زیبا و حالا کلاسیک شده از دهه 60 است که می توان گفت خیلی خوب گذر زمان را تاب آورده و دارای پیامی بس زیبا و تاثیر گذار است. جمشید هاشم پور ( آریا ) در نقش یک قهرمان ، بسیار به دل می نشیند. فیلم سرشار از دیالوگ های پر مغز است. در برخی سکانس ها - مانند آنجا که در پایان فیلم ، پسر کلید را به بیرون پرت می کند - ناخودآگاه اشک به چشمان آدم می آید.