هر وقت اسم سکانس خاطره انگیز میاد

هرگز و هرگز نمی تونم سکانس پایانی فیلم سینما پارادیسو رو از خاطر ببرم

اونجایی که فیلمی رو که اون پیرمرد براش یادگار گذاشته اجرا میکنه

و اشکهاس سرازیر میشه، واقعا یه لحظه نابه، موزیک اون سکانس قلب هر سنگدلی رو آب میکنه

با اینکه تنها و تنها صحنه های سانسور شده فیلم های کهنه ای که همه در فیلم سانسورشون رو دیدیم اجرا داره میشه ولی احساس بیش از حد ناب و دست نیافتنیه.

حضار و دوستان عفو کنن که نمیشه عکسی از اون سکانس ضمیمه کرد. ;)

از سکانس های ایرانی از سکانس پایانی رضا موتوری بعد از چاقو خوردن وثوق خوشم میاد

فکر می کنم بهترین سکانسی که بازی کرده ایشون همین سکانس باشه

سکانس پایانی فیلم گاو خشمگین 1980 اسکورسیزی با بازی دنیرو و پسی سکانس زیباییه

اونجایی که بعد از همه شکست ها حالا دنیرو توی اتاق استراحت قبل از شو خنده داره مثل دوران جوانیش توی اتاق با خودش تمرین مشت میکنه و میگه من رئیسم، من رئیسم

ضد سکانس: همه میگن اون صحنه ای که رابرت دنیرو در فیلم راننده تاکسی به آینه نگاه می کنه یه صحنه نابه. به عقیده من هرگز اینطور نیست یه بازی معمولی با حرکات کاملا عادی رابرت دنیرو. که فراموش نکنید رابرت دنیرو از جین هکمن شخصیتش رو تقلید کرده.