طبقه ی بی کار    Idle Class

کارگردان : چارلی چاپلین

بازیگران : چارلی چاپلین – ادنا پرویانس

موزیک از چارلی چاپلین

محصول فرست نشنال  1921

سه حلقه 32 دقیقه صامت

زندگی چارلی ولگرد و فردی ثروتمند که نقش او را نیز چاپلین  به عهده دارد  , در نقطه ای تلاقی می کند . شباهت میان این دو باعث دردسر می شود بخصوص در ارتباط با همسر فرد ثروتمند ( ادنا پرویانس ) .

 فضای فیلم افسرده است و آن طراوت و شادابی کارهای 2-3 سال قبل تر چاپلین را ندارد . به نظر می رسد موزیک هم   حال و هوای فیلم را سنگین کرده باشد .

جدای از آن ,  موقعیت های طنز فیلم بکر و  اورژینال نیستند . اساس ماجرا یعنی حضور چاپلین در دو نقش هم پیشتر در 1915 دستمایه فیلمی قرار گرفته بود به نام شبی در نمایش  و پس از آن هم در دیکتاتور بزرگ همینطور .

جذاب ترین لحظات فیلم آنجایی است که ادنا همسرش را رها کرده و به گردش رفته . تنها یادداشتی برای او گذاشته به این مضمون که ... مواظب خودت باش و مشروب نخور!   چارلی ثروتمند را می بینیم که نامه را می خواند و به دوربین پشت می کند و شانه هایش می لرزد و ما تصور می کنیم اندوهگین و دلتنگ است . بعد برمی گردد در حالیکه در این لحظات داشته بطری  را تکان می داده و آن را آماده می کرده است و نه تنها نگران نبوده ,  که بسیار هم سر حال است و خوش خوشانش شده است  و از همان لحظه شروع به نوشخواری می کند .

در بین سیاهه بازیگران فیلم به اسم لیتا گری ( همسر دوم چاپلین ) هم بر می خوریم که 3 سال پس از این فیلم ازدواج کردند . در هنگام ساخت این فیلم چارلی و مادر لیتا  رابطه نزدیکی داشتند .

درمورد این فیلم هم عکسی وجود دارد که  به اشتباه  استفاده می شود . چون در سکانسی از این فیلم چارلی گلف بازی می کند ,  عکسی از چارلی و اریک کمبل در حال بازی گلف به غلط به این فیلم منتسب می گردد . در حالی که اریک کمبل نمیتوانسته در این فیلم حضور داشته باشد چون سه سال و نیم قبل از آن از دنیا رفته بوده . بطور اخص در کتاب سرگذشت من با ترجمه جمشید نوایی ( چاپ دهه 1360 ) این اشتباه صورت گرفته . آن عکس مربوط به فیلمی است که هرگز کامل نشد . تنها قسمت هایی از آن ,  از جمله همین قسمت بازی گلف چاپلین با کمبل در فیلم  چگونه می توان فیلم ساخت  گنجانده شده است .  

.