"آقای ریک ، این زن براتون بدشانسی می آره ! "

سام در کازابلانکا

چند شب پیش شبکه کم نظیر Arte ، کازابلانکا رو گذاشته بود که کیفیت تصویری بسیار عالی داشت. خب با اینکه صد بار این فیلم رو دیدم اما دفعاتی که فیلم رو به زبان اصلی دیدم شاید 2 یا 3 بار بیشتر نباشه برای همین باز یه خورده نشستم و تماشا کردم و اینبار برای اینکه تنوعی ایجاد کرده باشم ، تمرکز خودم رو گذاشتم روی شخصیت های فرعی فیلم تا رسیدم به سام ! شخصی جالب که ظاهرا نوکر ریک است اما در اصل یک دوست واقعی برای اوست. ارزش او در کافه فقط به خاطر پیانو زدن و جذب مشتری نیست بلکه او از قدیم همراه ریک بوده. معلوم نیست از کجا آمده و اصل و نسب اش چیست و مهم هم نیست . اصلا این یکی از جذابیت های شاهکارهای کلاسیک است که شخصیت ها اینقدر پررنگ هستند که سوالی  در مورد اینکه از کجا آمده اند نمی کنیم. او یکی از عوامل رونق کافه ریک است  و همچنین بسیار به او وفادار است. وقتی فراری ( رقیب ریک ) به او پیشنهاد می دهد که برود و با دو برابر حقوق در کافه او کار کند سام پاسخ می دهد: راستش من اینقدر سرم شلوغه که پولی هم که از همینجا  در می آرم وقت نمی کنم خرج کنم !

او اولین کسی است که با دیدن دوباره الیزا ، سرش را به علامت نگرانی تکان می دهد و پیش بینی می کند که دردسر ریک شروع شده است. بعدا هم به اون میگه " رئیس ، این زن برات بدشانسی می آره ! " اگر هم غیر عاشقانه نگاه کنیم ، سام درست گفته بود. ریک مجبور شد کافه پر رونق اش را همراه با خود سام به فراری زیر قیمت بفروشد و از کازابلانکا فرار کند. سام شخصیت مظلوم کازابلانکاست چرا که با وجود تمام خدمت هایی که کرد ، آخر کار رها شد . کسی هم برای او گریه نکرد و معلوم هم نشد که بعد از رفتن ریک ، کارش به کجاها کشید. حتی دیگر او را در هیچ فیلمی ندیدیم و خبری از او نشنیدیم. پیانویی که سام با آن ، آهنگِ خاطره انگیز را می نواخت الان در گوشه موزه استودیوی وارنر خاک می خورد چون همانطور که الزا  گفت :

" هیچکس در این دنیا نیست که بتونه آهنگ همچنان که می گذرد  رو مثل سام اجرا کنه . "