بسيار عالي جناب اسکورپان عزيز ! 

شايد بد نباشد  بعضي نكات درباره روابط عاشقانه مريلين و  جو دي ماجيو هم گفته شود. هيچكس نسبت به ازدواج اين دو چندان خوشبين نبود. داماد برترين بازيكن بيسبال زمان خود بود و عروس در حال تبديل شدن به Jean Harlow دوم بود. گرچه البته  تنها اندك زماني پس  از اين ازدواج بود  كه شهرت و موفقيت مريلين  ازشهرت Jean Harlow  هم فراتر رفت.  كمي پيش از ازدواج در روزنامه هاي آمريكا به آن دو لقب "Mr. America"  و "Miss America" داده شد. با وجود اين همه هياهو و سروصدا در مجلات و روزنامه ها، مراسم ازدواج بسيار ساده و به دور از تشريفات بود و  ازدواج آن دو در زماني كمتر از 3 دقيقه انجام شد. در عين حال، در چنين زمان كوتاهي و در ميان اميد و آرزويي كه آغاز هر پيوندي را در بر مي گيرد، مريلين يكي از غمگينترين گفته هايش را بر زبان راند. او كه در طول برگزاري مراسم 3 گل اركيده را با خود حمل مي كرد سريع متوجه پژمردن زودهنگام آنها شد و ناخودآگاه افكارش به طرف مرگ كشيده شد. به سوي جو برگشت و از او پرسيد كه اگر او زودتر از جو از دنيا رفت آيا او هر هفته بر روي قبرش دسته گل قرار مي دهد؟ دقيقا به همان شكلي كه William Powell براي Jean Harlow  انجام داده بود؟جو قول داد كه حتما اين كار را انجام بدهد.

گرچه اين ازدواج تنها شش ماه به طول انجاميد اما پس از جدايي هم جو همچنان نزديكترين دوست مريلين بود حتي زماني كه رابطه بين مريلين و همسر سومش آرتر ميلر به جدايي انجاميد هم جو در كنار مريلين بود. حتي زماني كه به دليل آشفتگي رواني ، مريلين را به آسايشگاه منتقل كردند اين جو بود كه با اصرار او را از آنجا خارج كرد و وقتي با مخالفت دكترها مواجه شد به آنها گفت  كه حاضر است براي خارج كردن مريلين از آنجا تك تك آجرهاي ساختمان را از جا در بياورد!

آيا آن دو هيچوقت به زندگي دوباره در كنار يكديگر فكر نكردند؟  گرچه بعضي از دوستان نزديك جو معتقد بودند كه او چنين تصميمي داشته و همچنان عاشق مريلين بوده اما در عين حال مي دانسته كه نمي تواند با مريلين به عنوان همسر زندگي كند. گرچه مريلين در سالهاي پاياني زندگيش با مردان ديگري مثل فرانك سيناترا و رابرت كندي هم ارتباط داشته اما همچنان جو تنها دوست صميمي و مورد اعتماد او بوده.

در اوايل سال 1962 بود كه مريلين در نامه اي به جو نوشت كه "اگر من بتوانم فقط موفق به خوشبخت كردن تو بشوم ديگر به بزرگترين و دشوارترين موفقيت دست پيدا كرده ام....خوشبختي تو خوشبختي منست." او هرگز اين نامه را ارسال نكرد و پس از مرگ وي، در خانه اش در لوس آنجلس  آن را پيدا كردند.

در مورد مراسم تشييع جنازه او هم ، اين جو بود كه ترتيب همه كارها را براي مراسم داد و به هيچ خبرنگار، هنرپيشه و ستاره اي اجازه حضور در مراسم را نداد.او حتي  از ورود فرانك سيناترا و پيتر لافورد-برادر خوانده رابرت كندي- نيز جلوگيري كرد.پيش از انكه تابوت بسته شود ، جو بر روي ان خم شد و سه بار گفت "دوستت دارم، دوستت دارم، دوستت دارم."

و تا بيست سال پس از آن جو هر هفته بر روي قبر مريلين دسته گل قرار مي داد.