هومبره (مرد) را دوباره دیدم . این فیلمی است که اگر پل نیومن تنها  همین یک فیلم را بازی کرده بود برای ماندگار شدنش کافی بود, از بس که شخصیت پردازی این فیلم زیباست . جان راسل ( هومبره ) یک سفیدپوست است که در میان آپاچی ها بزرگ شده و مدافع حقوق سرخپوست هاست. فیلمی پر از دیالوگ های پرمعنی که مانند سکانس هایش جالب و شنیدنی است اما در برخی سکانس ها تفاوت زیادی بین نسخه اصلی و دوبله اول و دوم آن وجود دارد. در دوبله اول شخصیت هومبره و بیشتر کابوی ها  لاتی صحبت میکنند و به دیالوگ نسخه اصلی نیز وفادارتر است . اما در دوبله دوم صدای ایرج ناظریان شخصیت پل نیومن را به کلی عوض کرده و ارتقا می دهد . من دوبله دوم را علی رغم برخی دست کاری های کلامی بسیار قوی تر می دانم .

این یک استثناء است که دوبله یک فیلم سطح آن را از نسخه اصلی بالاتر برده است و اوج این کار در سکانس پایانی رقم میخورد؛ جایی که کابویِ در حال مرگ , درخواست نام تیرانداز ( پل نیومن ) را می کند و ما می شنویم که : اسم مهم نیست , او یک مرد بود ... سکانسی که بعید است از یاد کسی برود . در حالیکه در نسخه اصلی دیالوگ چیز دیگری است و  به این جذابیت نیست. گویی مدیر دوبلاژ کار ویرایش و بهتر ساختن فیملنامه را  انجام می دهد .

نسخه ای که من دیدم سه باند صدا داشت ( دوبله 1 و 2 - صدای اصلی ) حیف که فقط دوبله اول به صورت ریل با کیفیت عالی بود و کیفیت دوبله دوم  ریل نیست.

در لینک زیر  تفاوت دیالوگ ها را ببینید:

جالبه که در  زبان اصلی , ریچارد بون ( که بازی او در این فیلم شاهکار است ) چیز دیگری می گوید:

... مادرم بهم یاد داده که در حضور خانم ها سیگارم رو خاموش کنم و کلاه ام رو بردارم ... اینطوری ممکنه شانس بیارم و بعدش بتونم چیزهای دیگه رو هم بردارم (  لباس خودش یا اون خانم ! )

 لینک :  https://cdn.imgurl.ir/uploads/a486702_Hombre.mp4