در پی روانپزشکی رفت فردی غمگین

دلش پر از درد، جهانی پر از جنین

تعریف کرد از غمِ سایه‌های سنگین

دکتر گفت:برو سیرکیست شاد و شیرین

دلقکی آنجاست بخنداندت بی‌چین

که غم را فراموش کنی در دم و دین

فرد لبخند تلخی زد گفت با دلی رنجین

من همان دلقکم، در درونم غم‌زین

در چهره‌ام شادی نیست غم‌گسسته و دل‌سوز

در نقش خنده پنهان غم‌ها و گام‌های سوز

دردم را با خنده می‌پوشانم اما

در دل یک دلقک غم‌گسار و بی‌مقدار