(۱۴۰۵/۱/۲۸ عصر ۰۲:۰۴)Savezva نوشته شده:  

با سپاس از متن زیبای شما. جسارتا با وجود تعصبی که به تیم ملی فرانسه دارم، نخواستم در این مورد با تعصب و اغراق به موضوع نگاه کنم، بلکه دقیقا و مخصوصا روی موضوع یک تنه تکیه کردم (نه از این منظر که بازیکنان دیگر تیم فرانسه در آن بازی نقش نداشتند) چون اگر فیلم آن بازی خاطره انگیز را دیده باشید و یا بیاد بیاورید، کاملا می بینید که زیدان در آن بازی یکی از بهترین های خودش را ارائه کرد و در مقابل تک تک بازیکنان تکنیکی و فوق العاده برزیل نمایشی فوق العاده داشت و اگرچه گل نزد اما پاس گل را او برای هانری مهیا کرد. فرانسه سال 2006 ستارگان زیادی داشت اما اگر بخواهیم با نام های بازیکنان برزیل در آن بازی مقایسه کنیم مطمئنا از لحاظ نام و سطح کمی اختلاف وجود دارد. نام هایی مثل روبرتو کارلوس، رونالدو، رونالدینیو، کاکا و ... در ترکیب تیم ملی برزیل واقعا هر تیمی را به وحشت می اندازد. 

ضمنا مشاهده این فایل ویدئویی شاید منظور من را بهتر بیان کند...

فرانسه 1-0 برزیل

بعد از صحبت‌های شما، نشستم و آن بازی را دوباره، این‌بار با دقتی موشکافانه، تماشا کردم. اگر قرار باشد از منظر یک هوادار فرانسوی به ماجرا نگاه کنیم، تردیدی نیست که زیدان در آن روز چهره‌ای فرازمینی داشت؛ بازیکنی که سایه‌اش بر سراسر زمین افتاده بود و برزیلِ پرهیبت را وادار به عقب‌نشینی می‌کرد. در چنین روایتی، طبیعی است که او را قهرمانی ببینیم که یک تنه ورق را برمی‌گرداند.

اما از چشم‌اندازی فنی، هرچند نمی‌توان برقِ بازی زیدان را انکار کرد، مفهوم «یک‌تنه» همچنان برای من قابل پذیرش نیست. اگر بناست درباره‌ی تأثیرگذاری فردی سخن بگوییم، کاکا در جدال با منچستریونایتد در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان 7-2006 نمونه‌ای برجسته‌تر است. و اگر معیار، بازی فانتزی و تکنیک ناب باشد، کافی‌ست به دیدار برزیل و پرتغال در سال 2007 رجوع کنید؛ جایی که ریکاردو کوارشما جوان با حرکاتش چنان آشوبی در ساختار دفاعی و میانه‌ی میدان برزیل برپا کرد که تماشایش هنوز هم تپش‌برانگیز است.

در نهایت، دوباره به پرسش بنیادینی که در ذهنم نقش بسته بازمی‌گردم: اگر فرانسه آن مسابقه را به برزیل واگذار می‌کرد، آیا امروز باز هم از زیدانی سخن می‌گفتیم که «یک‌تنه» ایستادگی میکرد؟

با همه‌ی این‌ها، تجربه، سلیقه و معیارهای شما برایم ارزشمند است و برای نگاه شما احترام کامل قائل هستم