در راستای هارد تکانیِ عید , فیلم نبرد پشت نبرد One Battle After Another 2025 را بعد از نیم ساعت تماشا از روی هارد پاک کردم !  2 گیگ از فضای ارزشمندِ دیسک سخت را که این روزهایِ سخت - در نبود اینترنت با ارزش شده است - پر کرده بود.

نمی دانم این چه آشغالی بود و اصلا فیلمنامه نویس چه مصرف کرده است که چنین مزخرفاتی را نوشته است. واقعا سینما دیگر داستان کم آورده. فیلمی پر از خشونت و آشفتگی و شعارگونه و بدون زیبایی . حیف از لئوناردو دیکاپریو که دارد به راه رابرت دنیرو میرود و پشت سر هم در فیلم های چرند بازی می کند. بازیگر زن فیلم هم یک دختر زشتِ سیاه پوست است که مثلا قرار است به زور باور کنیم خیلی سکسی و پر حرارت است ! در سکانس عجیبی این زن باردار شده و با شکم برآمده , تفنگ در دست , در حالیکه اسلحه تیربار را روی شکم اش چسبانده شروع به رگبار زدن می کند ! بیچاره اون بچه ی در شکم که گوش اش کر می شود !

زمانی برای ما سخت بود که بین زیبایی های  مرلین مونرو و اوا گاردنر انتخاب کنیم , یا بین کارگردانی بیلی وایلدر و هیچکاک .  اما حالا سینمای هالیوود در تسخیر مهاجران آفریقایی - لاتین و آسیایی است و شبیه بالیوود شده , بدون زیبایی های آن .