درود.برای دوستانی که پایان داستان شیرینی قصه را به کامشان تلخ کرد روایت جدیدی دارم.

من سرگرد راینهارت به اطلاع دوستداران خودم میرسانم میتوانید ادامه را چنین تصور کنید.من روایت میکنم.به ما چه که فیلمنامه نویس بیشتر از این حال نداشته یا ذوق نوشتن نداشته.

آن صحنه تیرباران نمایشی بود ! شب قبلش فرمانده اردوگاه مرا خواست و به من گفت جناب سرگرد جنگ تمام شده و غیر از جنایتکاران جنگی هیچ کسی محکوم به مرگ نیست و دیگر اینکه ما به هویت این فرد را که اصرار به محاکمه و تیرباران شما را دارد پی برده ایم از طریق یکی از اعضای گروه نجات و به زودی یک گروه ویژه برای انتقال این شخص به مکان دیگری می آیند .و از طرفی شما عضو نیروی هوایی هستید و حساب شما از اس اس ها و گشتاپو جداست اما برای پیشگیری از آشوب و بی نظمی که ممکن است این شخص باعث و بانی آن شود و نظم اردگاه را به هم بریزد من و همکارانم طرحی داریم.ما در اسلحه دسته آتش فشنگ مشقی میگذاریم و شما هم بعد از شنیدن صدای شلیک به زمین بیفتید و ما هم سریعا افراد را دور میکنیم و مثلا جنازه شما را از اردوگاه خارج میکنیم و شما را به اردوگاه دیگری دور از اینجا منتقل میکنیم.این بود که من از ان مکان خارج شدم. یک جیپ با راننده و سه نفر نظامی کانادایی همراه با من نیمه شب از اردوگاه خارج شدیم. اگر علاقه مند به ادامه هستین برایتان میگویم که داستان میتوانست اینچنین ادامه پیدا کند.سرگرد راینهارت زنده باد آلمان ازاد