هفته پیش اتفاقی یک قسمت از سریال قدیمی آرایشگاه زیبا را دیدم .

اینقدر این سریال ساده اما زیباست که چندین قسمت دیگر آن را چند شب غیر پیوسته دیدم و لذت بردم . حیف که آن دوره گذشته و آن نویسندگانِ خلاق و بازیگرانِ توانا دیگر منقرض شده اند. وقتی با یک لوکیشن ساده و حداقل بودجه می توانستند کارهایی اینقدر جذاب بسازند و تلویزیون در اوج قدرت و شکوفایی بود.

جذابیت اینگونه سریال ها فقط به جو خاص آنها نیست بلکه آدم را می برد به فرهنگ خاص دهه شصت ؛ چیزهایی که خودمان تجربه کرده ایم ؛ آن لباس ها , تکیه کلام ها , معماری شهر , خیابان ها, ماشین ها , دغدغه های آدم ها و  ... .  گویی تاریخ و هنر با هم یکجا نمایش داده می شود.

پی نوشت: چند روز پیش  در مراسمی رضا بابک و مرضیه برومند جلو دوربین شجاعانه با هم دست دادند و مرضیه برومند از رضا بابک عاشقانه تعریف کرد. این یعنی یک عمر دوستی زیبا و مفید .