فرانک کاپرا - 1939 - Mr. Smith Goes to Washington

دیشب دوباره فیلم آقای اسمیت به واشنگتن می رود را دیدم , در فضای سیاست زده امروزی حسابی چسبید.

فساد و سیاست همیشه همزاد هم بوده اند و این محدود به زمان و مکان خاصی نیست. فیلم داستانی ساده و زیبا دارد که بعد از گذشت 85 سال , هنوز تر و تازه است و اینقدر روان به پیش می رود که آدم گذر زمان را حس نمی کند.

واقعا یک دقیقه از این فیلم ها می ارزد به هزار ساعت از فیلم های درپیتی امروزی که یک داستان ساده را الکی پیچیده می کنند تا بگویند خیلی بلد هستیم.

سناتور جفرسون اسمیت (جیمز استیوارت) نماینده ای معصوم و درستکار است که به خیال خودش برای کمک به مجلس سنا می رود غافل از اینکه برخی از سناتورهای فاسد برای رسیدن به هدف از هیچ کاری ابا ندارند . کلاریسا سندرز  (جین آرتور) دختری جذاب و باهوش است که توسط سناتور جوزف پین , استخدام شده تا منشی آقای اسمیت باشد و همزمان او را کنترل کند اما کلاریسا کم کم به اسمیت علاقمند می شود و در چرخشی قهرمانانه , سناتور ساده و جوان را هوشیار می کند و راه و چاهِ قانون را به او یاد می دهد.

نقشِ سناتور جوزف پین را کلود رینز مانند همیشه به بهترین شکل بازی کرده است؛ مردی منفعت طلب که در دو جبهه درگیر است؛ یکی در سنا و دیگری جدالی درونی با خودش.

همانا در این شاهکار نشانه های بسیاری است برای سیاستمداران , شاید که پند گیرند !