«از بانوان بالای ۱۸ سال برای انجام کار دعوت به عمل می‌آید»

این آگهی ای بود که یک کارخانه ساعت سازی در آمریکا منتشر کرده بود. این کارخانه ساعت های جذابی می ساخت که اعداد آن در شب می درخشیدند. در آن زمان ساعت های شب نما پدیده جذابی بود و هیچکس از خطرات ماده رادیوم که در آنها به کار می رفت خبر نداشت.

برای ساخت این ساعت ها از قلم مو های نازکی استفاده می شد و دختران با ظرافت , مخلوط رادیوم و صمغ عربی را بر روی صفحه ساعت نقاشی می کردند. نوک قلم بعد از استفاده باید خیس و تیز می شد و برخی از دختران آن را با لب های خود خیس می کردند. با گذر زمان کم کم بیماری عجیبی این دختران را گرفتار کرد. برخی دچار لکه هایی در داخل دهان و لثه می شدند. دندان های برخی بی دلیل می افتاد. فک برخی از شکل می افتاد و برخی بی دلیل به انواع مریضی ها دچار می شدند و بعد از مدتی می مُردند.  کارفرمایان دلایلی مانند بیماری سفلیس را بهانه می کردند. سالها گذشت و همچنان تعداد زیادی از کارگران دچار بیماری می شدند اما شکایت دختران به جایی نمی رسید و  کارخانه های رادیوم همچنان با اعمال قدرت و پول مانع پیگیری می شدند. سرانجام فوت دلخراش بسیاری از کارگران زن و تلاش بستگان آنها برخی پزشکان را متقاعد کرد که منشا این بیماری رادیوم مورد استفاده در این کارخانه هاست. با سر و صدای روزنامه ها در دهه 30 بالاخره قوانین جدیدی برای حذف رادیوم و پرداخت خسارت به کارگران تصویب شد. این در حالی بود که بسیاری از دختران رادیوم تا آن موقع جان سپرده بودند.

فیلمی با نام Radium Girls 2018 داستان این تراژدی تاریخی را به تصویر کشیده است.