(۱۴۰۲/۱۲/۲۲ عصر ۰۷:۴۷)اکتورز نوشته شده:  

حدود دە دوازدە سال پیش در کافه از دوستان پرسیدم کسی در مورد اینکە چە گروهی اسمإالحسنی(چە کسانی هستند و کجایی) را اجرا کردەاند(آن ورژن کە قبل از افطار از سیما پخش میشد و صدای آسمانی نوجوانی میان دیگر صداها خودنمایی میکرد) کە متاسفانە پاسخی دریافت نکردم و سالها در نت جستجو کردم و نتیجە رسیدن بە نام مرحومان نقشبندی و سید مکاوی و گروه هایی در چند کشور کە جناب رابرت هم اشارە فرمودند بود اما آن گروە کە مد نظر بندە بود را نیافتم.

سلام و ارادت خدمت همه دوستان، مخصوصا اکتورز عزیز؛

حدود سی و دو سه سال پیش و در سنین نوجوانی‌ام که امکانات مثل حالا نبود، نوارهای کاست خیلی رواج داشتند و من که به تلاوت‌های قاریان مصری همچون عبدالباسط، متولی عبدالعال، مصطفی اسماعیل و صدیق منشاوی علاقمند بودم، مرتب به خیابان لاله‌زار رفته و تلاوت‌های مورد نظرم را از واحدی بزرگ و معروف به اسم نغمه‌سرای اسلامی خریداری می‌کردم. (نمی‌دانم آن تشکیلات هنوز هست یا نه؟)

به هر حال این مؤسسه‌ انواع آثار تلاوت، مداحی، سخنرانی مذهبی و ... را تکثیر و به کل کشور ارسال می‌کرد. از آنجا که زمان اجرای تلاوت‌ها متفاوت بود، معمولا انتهای نوارها خالی می‌ماند و متصدیان مؤسسه‌، جای خالی را با انواع تواشیح و ابتهال پر می‌کردند. در انتهای یکی از این نوارها یک اجرای اسماء الحسنی بود که صدای زیر و پر نفس یک خواننده بقیه صداها را تحت‌الشعاع قرار می‌داد. آوایی داوودی و بی‌نظیر...

سال‌ها بعد و در اوایل دهه هفتاد و به طور اتفاقی یکی از هم‌خدمتی‌های دوران سربازی، نواری وی.اچ.اس به من داد که در انتهای آن، اجرای اسماء الحسنی توسط یک گروه اهل ترکیه ضبط شده بود. همان اجرای زیبا و همان ریتم تند! بر خلاف انتظارم خواننده نوجوان نبود، بلکه حداقل ۴۰ سال داشت. او به شدت خوش‌نفس بود و صدای زیرش در بین گروه حدودا ده نفره خوانندگان، قابل شناسایی و تاثیرگذار. اگر اشتباه نکنم، این اجرا در دهه ۷۰ چند بار از تلویزیون پخش شده است و احتمالا منظور جناب اکتورز همین اجراست. به هر حال علاقمند شدم تا دوباره آن را گوش کنم. در صورتی که موفق شوم، اطلاع‌رسانی خواهم کرد.

راستی جناب اکتورز از اتفاقات تاسف‌بار دوران سربازی گفته‌اید. در اینجا و به مناسبت درگذشت استاد منوچهر اسماعیلی اشاره‌ای گذرا داشته‌ام به یکی از رسوم عجیب و غریب دوران سربازی که احتمالا مطالعه فرموده‌اید. به هر حال، اصولا تصمیمات محیرالعقول، سنگ بنای اداره سربازخانه‌هاست!