سلام و تشکر از امیلیانوی عزیز

یک فیلم قدیمی دیگر هم فکرم را مشغول کرده:

تپه ی مرجان دریایی

بعد از ظهر یکی از جمعه های سال ۶۵ یا ۶۶ از شبکه ی یک پخش شد

پسری با پدرش برای یک سفر اکتشافی به دریا می رود.

آدم های بد، پدرش را در حین غواصی غرق می کنند و خود پسره رااز قایق به دریا می اندازند.

امواج ، پسره را به ساحل جزیره ای می آورد.

یک نوجوان بومی، او را به دهکده می آورد.

افراد قبیله ، او را پیک مرگ قلمداد می کنند، پیام آورنده ی مرگ زودرسی برای رییس قبیله.

رییس با پسره خوش رفتاری می کند و از رسیدن موعد مرگش اظهار رضایت می کند:« مرگ برای من مثل پرنده ای است که از جزیره ای به جزیره ای دیگر می پرواز می کند.»

چه قدر زیبا!

خلاصه ی کلام ؛ شخصیت منفی فیلم ، وقتی می بیند که پسره هنوز زنده است ، او را تعقیب می کند و حتی نیزاری را که پسره در آن مخفی شده ، را آتش می زند. ولی پلیس دریایی به همراه پدر پسره به جزیره می آیند.

فقط من نفهمیدم که پدره در حین غواصی چگونه دستش شکست ؟

افراد قبیله ، بدمن فیلم را دستگیر می کنند و تحویل پلیس می دهند.

پسره هم پدرش را پیدا می کند.

قصه ی ما به سر رسید، کلاغه به خونه اش نرسید!