سلام ,

فیلم های ژاپنی همیشه برای من شامل سامورائی ها بود و همان که همیشه می شناسید توشیرو میفونه که اغلب مواقع همانند کلینت ایستوود یک آواره سوار بر اسب ( البته سوار بر  هیوری گتا!!!) بود که از ناکجا آباد به ناکجاآبادی دیگر می رفت . سانجارو یکی از همین نقش های دلاور آواره است .آدم باهوشی که  در لحظه ی مناسب در جای مناسب قرار دارد و گروهی از بهت زده ها رو هدایت می کنه و البته با خونسردی به اندازه ای که غذاش فراهم بشه از آنها دستمزد می گیره نه کمتر نه بیشتر . در چند دقیقه اول فیلم سامورائی های مزدور دور کلبه را گرفته اند . و من همیشه در آن موقع از قطور بودن درخته تعجب می کنم که خدایا این درخت چند سالشه !