دوستان عزیز . گمشده ، داستانیست کودکانه . نمیدانم این قصه را کجا شنیده ام و یا شاید کتابی بوده کودکانه که در خردسالی داشته ام و اکنون هیچ به یاد ندارم .امید که شما سروران گرانقدر در یافتنش این حقیر را یاری کنید .( شب هنگام، تا  سحر ، نوایی دلنشین ، به گوش میرسید.نوازنده ناشناس بود . لاکپشت را نکوهش کردند که بسیار تن پروری و روزها همیشه در خواب . برخیز و مانند ما تلاش کن و در اندیشه ی زمستانی سخت باش . در فردایی سخت و سرد ، گرسنگی تو را خواهد کشت که ما تو را یاری نخواهیم کرد.فصل سرد از راه رسید .هوهوی باد و کولاک . نیمه شب اما ، نوازنده غوغا می کرد . واپسین شب زمستان ، آخرین شبی بود که آواز شنیده شد . در بهار ، به خواسته ی گرگ ، اهالی جنگل ، شب هنگام بر آن شدند تا نوازنده را یافته ، علت سکوت را جویا شوند . که بیشه و دشت با نوای سحرانگیز به خواب میرفت .  نغمه خوان را یافتند .  .لاکپشت را . یارای نواختن دیگر نداشت . مرده بود . از سرما و گرسنگی . همگان دانستند که خواب روز لاکپشت ، نتیجه ی بیداری شبانه ی اوست.)