(۱۳۹۵/۱۲/۲۸ عصر ۰۷:۰۴)آناکین اسکای واکر نوشته شده:  

دقیقا در چنین روزی، سال 1367، فیلمی از تلوزیون پخش شد که ماجرای اون در زندان می گذشت. فیلم اروپایی بود و داستان فردی رو به تصویر کشید که ظاهرا از ماجرایی که نباید، آگاه شده بود. در نتیجه یک پاپوش خیلی شیک که دقیقا اندازه بود، براش دوختند و اون رو به زندان انداختند . در زندان هم به روش های مختلفی سعی کردند که یا اون رو راضی کنند یا زهر چشم ازش بگیرن، ولی طرف کوتاه نمیومد .

در نتیجه تصمیم به قتلش گرفتند و چیزی که خیلی جالب بود نمایش بدون سانسور صحنه قتل بود. چند نفری وارد سلول اون زندانی شدند و دستها و پاهاش رو گرفتن و با یک چاقوی تاشو رگ دستش رو زدند. فیلم بردار هم چنان از نزدیک این صحنه رو گرفت که تا چند روز به این صحنه فکر می کردم . وقتی هم رگش رو زدند همونطور که خون از بدنش خارج می شد ازش با طعنه پرسیدن : حالت چطوره ؟ و طرف با ضعف پاسخ داد : خوبم ! حالم خوبه !

آیا این فیلم برای دوستان آشنا هست ؟

پرونده بسته شد، فراموشش کن 1971     هر چند این گرامی هم دیگر بین ما نیستند، شاید دیگرانی هم خواسته باشند نام این فیلم را بدانند.

معمار وانزی، در حالی که در انتظار محاکمه به اتهام قتل غیر عمد، پس از یک تصادف رانندگی است به محض ورود، تجربه زندان را با پوست خود حس می کند و مجبور است روش های سرکوبگرانه نگهبانان، خشونت هم سلولی هایش و دوستی های صمیمانه و غیرصادقانه را از هم جدا کند. او در نهایت درگیر توطئه ای علیه یک شاهد ناخوشایند جنایات سازمان یافته خواهد شد که با همدستی نگهبانان به عنوان خودکشی شناخته می شود.  با گذشت زمان، وانزی باشاهد در یک سلول قرار می گیرد. آنها حاضرند برای ساکت کردن این مرد دست به هر کاری بزنند، زیرا او شواهد غیرقابل انکاری دال بر گناه آنها در کشته شدن هزاران نفر در ساختن سد دارد. وانزی به تدریج متوجه می شود که او یک عروسک خیمه شب بازی در دستان نامرئی و قدرتمند است و از او برای از بین بردن آخرین شاهد این جنایات استفاده می شود . وانزی برای مدتی تلاش می‌کند تا حقیقت را آشکار کند، اما در نهایت، با درک اینکه آزادی خودش مشروط به...  t1p.de/qdgl6  امکان فعال کردن ترجمه زیر نویس، هست. وزیر نویس t1p.de/8cylh  به یاد جستجوی بی نتیجه صحنه هایی از این فیلم در  The Glass House 1972 افتادم. بعنوان نمونه صحنه ای که پیرمردی می گوید شب اول زندان به شب زفاف می مونه، ویا آنجا که سابقه داری، از یک دادگاه دیگر برمی گردد . از او که درباره نتیجه می پرسند، شانه هایش را بالا می اندازد و می گوید: نمی دانم، شاید یک حبس ابد دیگر! و شروع به قلع و قمع زندانیانی که در حال بازی فوتبال هستند می کند. ویا قسمت پایانی گفتگوی وانزی با زندانبان.