با افزایش برودت سرما  و در دمای زیر 8 درجه ، چندی پیش در یکی از شبکه های غیراجتماعی! کلیپی دیدم از زندگی نابسامان کودکان معصوم کشورمان در جنوب شرقی کشور ، داخل کپرهایی که به هیچ وسیله یِ گرمایشی ، مجهز نبودند ...

مسیح هرگز به اینجا نیامد ، جایی که جاده ها ، راهها و راه آهن ها ، ساحل و دریا را پشت سر می گذارند و در زمین های متروک و دور افتاده ی لوکانیا وارد می شوند ، نه مسیح ، هرگز به اینجا قدم گذاشته است ، نه زمان ، نه روح انسانی ،نه امید و نه رابطه ای بین علت و معلول در اینجاست ، دلیلش هم تاریخ است ...

به سال 1935 کارلو لِوی نقاش و پزشک تورینی به اتهام تفاوت در ایدئولوژیها  ، توسط رژیم فاشیستیِ بنیتو موسولینی ، دستگیر و به روستایِ⭐ دور افتاده ای در لوکانیا تبعید می شود ، کتاب مسیح در ابولی توقف کرد  ، سرگذشتِ یک سال اسارت وی در آن ندامتگاه ! و به قلم خود ایشان  به سال 1945 میلادی است ؛⭐⭐

کتاب مسییح در ابولی توقف کرد اثر کارلو لِوی

ابولی از نظر کارلو لِوی نه تنها مرز جغرافیایی بلکه مرز تاریخی بین دو جهان است  ، لوکانیا که پشت تاریخ عظیم مِلفی جا مانده است ، به دفعاتِ متعدد بی آنکه خواهانش باشد شانه به شانه ی تاریخِ دیگران ساییده و مسیح را نیز در میزبانی خویش مایوس ساخته است !

دکتر کارلو لِوی

کتاب سرگذشت کارلو لوی که با نثری پخته و البته صمیمی آکنده است  در تماس با این جهان باستانی ، در بازنمایی مردم لوکانیا و بُعد خرافه پرستِ ایشان در تلاقی و تضاد با تجربه یِ حبس روشنفکرانِ شمالی کوشا اما مردّد است! با این حال تمام عناصر لازم برای مبدّل شدن به یک اثر  سینمایی را در خود داراست .

 فرانچکسو رُزی کارگردان شهیر ایتالیایی فیلم  Cristo si è fermato a Eboli را به سال 1979 و در چهار اپیزود 55 دقیقه ای ، با اقتباس از همین رمان و فیلمنامه ای مشترک با تونینو گوئرا و رافائله لاکاپریا برای پخش تلوزیونی می سازد ؛

فیلم توسط پاسکوالینو دی سانتیس فیلمبرداری میشود ، پاسکوالینو با داشتن جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری برای فیلم رمئو و ژولیت وزنه ی سنگین کادر فیلمسازی رزی است ، رزی اما تحت تاثیر روایتِ جذاب کارلو لِوی ، در طول ساخت فیلم به دیالوگ ها و صحنه پردازیهایِ رُمان وفادر می ماند و بی آنکه اسیر بینش و نقدِ لِوی قرار بگیرد یا موجبات تحسینش را فراهم گرداند ، آنچه را که مطابقِ نیاز مخاطب می بیند ، می سازد ؛

فرانچسکو رُزی

برای خلق دورانی که ابر فاشیسم و جنگ بر روی جامعه آویزان است و ساکنان بومی لوکانیا توسط پروژه ی ملی ایتالیا رها شده اند ، رزی با جهشی معکوس  وار از سینمای پسا نئورئالیسم به سینمای سورئالیسم زندگی فقیرانه ی روستائیان را شبیه مرگی کابوس وار تصویر پردازی می کند ؛

در سکانسی چون مَثَله کردن بُز شیر ده ،گره خوردن نگاه بی جان و بهت زده ی  بز در نگاه دوربین و نگاه  حسرت آلود روستاییِ مال و جان باخته ! در نگاه لِوی ، بسیار سنگین و دردآور جلوه می کند ...

شاهکار رزی  با برشی 150 دقیقه ای  بدون اینکه لطمه ای ببیند در 23 فوریه 1979 برای اکران وارد سینماها می شود ، اما همچنان از زمان لازم برای وسعت بخشیدن به طول دوران تبعید قهرمان داستان و چشاندن طعم تلخ آن به  بیننده برخوردار است .

شخصیت ها ، بازیگران و صدا پیشگان :

کارلو لِوی – جان ماریا وُلونته – منوچهر اسماعیلی

جولیا وِنِره – ایرنه پاپاس – سیمین سرکوب

دُن لوئیجی ماگالونه – پائولو بوناچِلی – ناصر طهماسب

لوئیزا لِوی – لِئا ماساری – آذر دانشی

دُن ترایِلا – فرانسوا سیمون – اصغر افضلی

دُن کوزمینو – آنتونیو آلوکا – اکبر منانی

سایر صداپیشگان : بدری نوراللهی ، مهدی آژیر ،  پرویز نارنجی ها ، احمد مندوب هاشمی ، نوشابه امیری ، جواد پزشکیان و ...

نسخه ی سینماییِ فیلم شامل دوبله دوم این اثر ، با احترام تقدیم شما دوستان گرامی می گردد :

(  ترمیم صوت و هماهنگ سازی زیرنویس بخش های بدون صوت دوبله ی فارسی حدالمقدور صورت پذیرفته است)

لینک صفحه ی فیلم در سایت نماشا

موسیقی فیلم اثری است از پیرو پیجونی

..........................................................

⭐ روستای الیانو که در رمان لِوی ، گانیانو نامیده شده است .

⭐⭐ دو نقاشی اول هر دو از آثار کارلو لِوی هستند .