از زمانی که فهمیدم فوتبال چیه و جذب این ورزش زیبا شدم، تا الان که مسابقات مختلف را در سراسر جهان دنبال می کنم تیم ملی فرانسه را پرستیده ام. از جام ملتهای اروپا سال 1984 که با اسطوره ای به نام میشل پلاتینی به مقام قهرمانی رسید سال ها مانند یک طرفدار متعصب (و به جرات در حد یک فرانسوی میهن پرست!!) منتظر ماندم تا در سال 1998 برای اولین بار قهرمان جام جهانی شود. وقتی در سال 1986 در جام جهانی مکزیک ایتالیا و برزیل توسط فرانسه حذف شدند، همه چیز برای خروس ها فراهم بود تا قهرمان شوند. اما باز هم آلمان مانند جام جهانی 1982 فرانسوی ها را مات کرد. این پایان نسل طلایی بود که با حضور بزرگانی مانند پلاتینی، ژیرس و تیگانا نتوانست به آنچه که حقش بود دست یابد. دوره افول شروع شد و فرانسوی ها نتوانستند در یوروی 88 و جام جهانی 1990 ایتالیا حضور یابند. در همین سالها نام بازیکن جوان و یاغی به نام اریک کانتونا رفته رفته بر سر زبانها می افتاد. با وجودی که به کمتر کسی (حداقلش در ایران) نام او را شنیده بود من شیفته اش شده بودم. پس از سالها اولین جرقه در سال 1992 و با صعود مقتدرانه به یورو 92 با مربیگری پلاتینی بود. هرچند که فرانسوی ها نمایش بسیار ضعیفی داشتند و سریع حذف شدند.

 فرانسه با نسل جدیدش پا به مسابقات مقدماتی جام جهانی 1994 گذاشت. کانتونا، پاپن، بلان، سوزی، بولی، دشان و ژینولا پرچمداران نسلی بودند که با بدشانسی تمام از حضور در این جام محروم شدند. در حالی که از دو بازی آخرشان در خانه فقط 1 امتیاز باری صعود لازم داشتند، با یک نتیجه ناباورانه در پاریس و با گل دقیقه92 مغلوب اسرائیل شدند و در بازی آخر هم تراژدی بزرگ شکست با گل دقیقه 91 امیل کاستادینوف (لعنت الله علیه!)بلغاری رقم خورد.

خوب یادمه که بعد از فهمیدن این نتیجه آنقدر گریه کردم که همه شگفت زده شده بودند.!!

به هرحال با قهرمانی در جام جهانی 1998 و یوروی 2000 با حضور فوق ستاره ای به نام زیدان فرانسوی ها بالاخره حق خود را گرفتند. اگرچه در جام جهانی 2002 بسیار بد نتیجه گرفتند اما با نمایش خیره کننده ستاره ای به نام زیدان تا فینال مسابقات پیش رفتند و البته با بدشانسی جام را دودستی به تیمی دادند که حداقلش تا قبل از بازی نیمه نهایی در حد و اندازه قهرمان نبود!!!

و اما در جام منحوس 2010 هم حکایت 8 سال پیش تکرار شد البته با این تفاوت که این بار فرانسوی ها خود زنی کردند. در حالیکه عالم و آدم از فرانسوی و غیر فرانسوی با حضور پروفسور دومنک!! در راس مربیگری تیم ملی مخالف بودند اما کفاشیان فرانسوی ها!! از او آنقدر حمایت کرد تا آبروی چندین ساله فرانسوی ها برود: از گلی که با دستهای هانری موجب صعود فرانسه شد تا افتضاحی که در طول مسابقات و در رختکن این تیم روی داد...

در هر حال فرانسوی ها که خود مبدع جام جهانی و جام ملتهای اروپا بوده اند، همیشه به نوعی با بدشانسی و  یا عوامل حاشیه ای دست به گریبان بوده اند.

به عنوان یک طرفدار دو آتشه فرانسه امیدوارم که با مربیگری لورن بلان این تینم در سالهای آینده به موفقیت های بزرگی برسد...!!