فتحعلی اویسی را خیلی دوست داشتم , حیف  .

بازیگرانی مانند او یا سیروس گرجستانی را دیگر به این راحتی نمی توان یافت.

دوران بازیگری او به قبل از طنز و بعد از طنز تقسیم می شود و در هر دو دوره عالی بود.

پس از بازی های درخشان در نقش های جدی , استعداد طنز او کشف شد و  یکی از طنازترین بازیگران ایران پا به عرصه وجود نهاد . شخصیت آقای کاووسی وامدار خلاقیت , بداهه گویی و ظرافت اوست. هم او بود که کشتیِ به گل نشسته ی نشریه وزین ! شهر قشنگ را در تلاطمات و طوفان ها هنرمندانه اداره می کرد .

صدای دلنشین اش من را یاد ویگن می انداخت .

لینک ترانه زیبای می زند باران به شیشه را  ادمیرال عزیز در بالای کافه ( جعبه پیام ) گذاشته :

https://music-fa.com/download-song/44084/

ظاهرا اصل این شعر زیبا را یک خواننده تاجیکستانی خوانده و متن آن طولانی تر است :

https://soundcloud.com/babak-mix/1ehf0w9aijgk

اما با صدای دل انگیز فتحعلی اویسی حقیقا چیز دیگری است.

یادش همیشه جاویدان است همچون نقش هایی که برای ما به ارث گذاشته است.