امان از این تکنولوژی  !

یادم میاد قدیما که کامپیوتر خراب می شد وقتی بازش می کردم تا خرابترش درست اش کنم , اینقدر قطعات الکترونیک روی بورد مدار چاپی اش دیده می شد که آدم گیج می شد ؛

مقاومت , خازن , ترانزیستور , چوک , پتانسیومتر , سیم پیچ , دیوود , آی.سی و ....

کلی سیم مسی هم برای ارتباط بین شون وجود داشت و البته تعمیر اینها هم خودش لذت داشت و دستگاه ها اکثرا قابل تعمیر بود.

اولین دستگاه پیچیده ای که باز کردم و خراب شد یک رادیو بود ! باز کردم و بستم اما دیدم چند تا قطعه اضافه اومده ! خلاصه با یک دعوا کار فیصله پیدا کرد .

دستگاه بعدی یک آتاری 2600 بود که اون زمان اوج تکنولوژی بود. دستگاه من ساخت تایوان بود و نسبت به رادیو که دیده بودم بسیار مرتب تر و پیشرفته تر بود. آی.سی ها بیشتر و مدار خلوت تر بود. رادیو پر از مدارهای درهم برهم بود و معلوم بود با دست لحیم شده اما لحیم های آتاری با ماشین انجام شده بود و خیلی تمیز و یکنواخت بود.

دستگاه بعدی کمودور 64 بود که یک  کامپیوتر خانگی محسوب می شد. دارای صدا و گرافیک با تراشه های اختصاصی و مداری خارق العاده که محصول طراحی شرکت Commodore آمریکا بود و دستگاه من ساخت هنگ کنگ بود. یادمه یکبار چیپِ صدا سوخت ( از بس بازی می کردم ) و من با احترام خاصی دستگاه رو لای پتو گذاشتم و با تاکسی تلفنی ( که اون زمان نهایت با کلاسی بود ) بردش تعمیرگاه. بعد تحویل دستگاه موقع برگشتن دیدم مسئول تعمیراتشون کمودور منو بیرحمانه همراه با چند تا دستگاه دیگه گذاشته توی یک زنبیل پلاستیکی نیمه پاره و با دوچرخه داره می بره خونه شون که سرفرصت تعمیر کنه . اون شب از این بی احترامی که در حق اون دستگاه عالی مقام انجام داده بودن خوابم نبرد ! اما چاره ای نبود. تعمیرش کار هر کسی نبود و تعمیرکار هم کمیاب بود .

آخرین کامپیوتر خانگی که توسط من کالبد شکافی شد آمیگا 500 بود که الحق و انصاف در اون زمان نهایت تکنولوژی بود. قاب اش رو که باز می کردی و به مدارش می رسیدی  از درشتی و تعداد پایه های تراشه های کمکی و اون پردازنده موتورولاش وحشت می کردی . اولین آی.سی های مربعی را من در آمیگا دیدم. دستگاه  من ساخت سنگاپور بود. البته آمیگا در اون زمان خیلی گران بود و دو برابر یک PC قیمت داشت برای همین من جرات نمی کردم زیاد دستکاری و انگولک اش کنم چون اگه خراب میشد دیگه خود  جی ماینر ( پدر آمیگا )  باید برای تعمیرش می اومد.

بعدها با رواج PC و کامپیوترهای خانگی , ترتیب چند PC هم توسط من داده شد و بعدش پنتیوم  و  جنگولک بازی اینتل  intel  مدتی ما رو سرگرم کرد و بدک نبود.

تا اینکه این دانشمندان بی سلیقه و بیکار , تکنولوژی " همه چیز روی یک آی.سی" رو اختراع کردن و این عبارت بود از اینکه تمام مدارهای یک دستگاه به صورت فشرده در یک آی.سی قرار گیرد. این کار باعث خلوت شدن مدارها , فشرده شدن و  البته تعمیر نشدن بیشتر خرابی ها شد.

حالا وقتی یک موبایل یا یک لپ تاپ را باز می کنی هیچی نمی بینی جز یک آی.سی با چند تا پیچ !

هیعیی ی ی ...