سعید Savezva عزیز خبر درگذشت مسعود مهرابی رو در جعبه پیام نوشته بودن.

مسعود مهرابی مانند بقیه دست اندرکاران زیاد در چشم نبود اما در اولین صفحه مجله فیلم نام اون در صدر بود و بنیانگذار و مدیر ماهنامه فیلم بود.

نقش این مجله در دورانی که هیچ مجله سینمایی وجود نداشت بسیار پررنگ بود و کایه دو سینما برای ما بود . خیلی از نویسندگان امروز و فیلمسازان و بازیگران و منتقدان امروزی , مدتی رو یا در اونجا کار کردن یا حداقل خواننده مطالب این نشریه ی باسابقه بودن.

یادم هست که در زمانی که اینترنت نبود چقدر برای اطلاع از چاپ شماره جدیدش هی به دکه ها و کیوسک های مطبوعاتی سرک می کشیدیم و بوی کاغذ کاهی اش خاص بود. بر خلاف مجله دنیای تصویر که کاغذ سفید مدرن تری داشت.

بعضی از مطالب اش رو قورت می دادیم . مثل چاپ زندگینامه مارلون براندو که به صورت دنباله دار توسط نیکی کریمی ترجمه می شد و بعد از اون چاپ بخش هایی از کتاب زندگی نامه اینگرید برگمن که توسط آنتونیا شرکا انجام می شد.

من سه بار تماس تلفنی با دفتر مجله داشتم ... بار اول گفتم می خوام با آقای شرکا صحبت کنم . گفتن ایشون خانم آنتونیا شرکا هستن و آقا نیستن ! این شوک اول بود.

دوم وقتی بود که تازه DVD به دنیا اومده بود و توی ایران هنوز پا نگرفته بود. ما باند صدای دوبله رو از نسخه های CD  جدا کردیم و روی تصویر با کیفیت DVD میکس کرده بودیم .. برای کازابلانکا و یکی دو فیلم دیگه بود. با کامپیوترهای ضعیف اون زمان مکافاتی بود. اما خب ما عشقی کار می کردیم . من نسخه ای از DVD دوبله کازابلانکا رو فرستادم مجله فیلم . چند روز بعدش دیدیم یکی زنگ میزنه . صداش کلفت بود ! گفت هوشنگ گلمکانی هستم و چرا فیلم صدا نداره ؟! منم راهنمایی کردم که پخش کننده مناسب رو استفاده کنن و نمی دونم موفق شدن یا نه.

بار سوم هم وقتی بود که مسئول اشتراک شون به اسم آقای ساکت ؟ پور ساکت ؟ یا همچین نامی تماس گرفت و گفت یکی از مشترکین ما همه شماره ها رو داره . چون من نامه فرستاده  بودم که  شماره های قبل رو میخوام. خلاصه چند روز بعد دیدیم چند تا گونی مجله اومده در خونه .   دست اش درد نکنه .  تا یکسال عیش ما جور بود.

شما هم هر خاطره جالبی از مجله فیلم دارید حتما بنویسید