همیشه عادت داشتم هایدی را دخترک کوچکی ببینم که با پدربزرگش زندگی می کند و پیتر را نیز پسر بچه ای که همیشه در پی گله اش است، تا اینکه فیلم کوهستان بی باکی محصول این دیدگاه رایج را برای من در هم شکست.

در این فیلم که در دهه هفتاد شمسی از تلویزیون ملی پخش شد، من هایدی پانزده ساله ای را دیدم که به قصد تحصیل پا به مدرسه ای شبانه روزی در ایتالیا می گذارد. این در حالی است که پیتر به ارتش پیوسته تا در جنگ جهانی اول به کشورش خدمت کند. هایدی تا مدتی وضعیت قابل قبولی در مدرسه دارد، اما رسیدن نیروهای ارتش ایتالیا به آنجا و نشان دادن حکم تخلیه مدرسه (برای استفاده نظامی) نوید روزهایی طاقت فرسا را به هایدی می دهد.

اکثر خانواده ها، فرزندانشان را با خود می برند، اما هایدی و سه دختر دیگر که کسی را آنجا ندارند، خود را در چنگال مرد سنگدلی می بینند که یتیم خانه اش را برای سکونت آنها در نظر گرفته است!

همیشه برایم جالب بوده که ببینم، کاراکترهای داستانها در آینده چه می کنند! فیلم کوهستان بی باکی این فرصت را در اختیارم قرار داد تا نوجوانی هایدی را نیز ببینم. اگرچه کیفیت ساختار فیلم چندان بالا نیست، اما به یاد دارم که در دوران نوجوانی از تماشایش احساس رضایت داشتم و همین برای من کافی است.

نکته قابل توجه حضور ستاره آن سالهای هالیوود، چارلی شین در نقش پیتر، در این فیلم نسبتا ناشناخته و در کنار بازیگران نه چندان مطرح بود. حضوری که صدای بعضی از منتقدان ناراضی را در آورد!