قبلا هم شنیده بودم که مردم اینجا به نسبت مردم خودمون خیلی سرد هستند. منتها با توجه به تصوری که توی ایران از واژه سرد تو ذهنم شکل گرفته بود سرد رو معادل غیر اجتماعی می دونستم. ولی اینجا با پدیده ای آشنا شدم به نام سرد و اجتماعی!

آدم های اینجا به شکل عجیبی اجتماعی هستند. انگار مدام باید با هم  در حال حرف زدن باشند. حتی سکوت توی آسانسور هم چیز عجیبی محسوب میشه براشون. عجیب و حتی شاید بی ادبانه

منتها چیزی که توی این صحبت ها دیده نمیشه یک جور صمیمیت و یا شاید واقعیت هست. به چشم من همه مکالمات شون الکی هست و برای پر کردن وقت... یا به قول یکی از آدم های همینجا برای فرار کردن از صحبت راجع به چیزهای واقعی!

بدون شک صحبت راجع به آب و هوا رایج ترین مکالمه اینجاست. بقیه صحبت ها هم چیزهاییه که به کسی اصولا ربطی نداره. کمتر راجع به خودشون-  راجع به مسایلشون - کتاب هایی که خوندن - اتفاق هایی که افتاده صحبت می کنند.

اگه براتون سوال شده که پس راجع به چی صحبت می کنند باید بگم که واقعا نمی دونم. می تونند ساعت ها حرف بزنند بدون این که هیچ چیز خاصی گفته باشند و تو در طول این ساعات مات و مبهوت سعی در پیدا کردن کمی معنا هستی. دقیق ترین تعبیری که می تونم از حرف هاشون بیارم این تصویر هست!

چیزهایی می بینی که آشناست ولی هیچ چیزی نمی تونی توش پیدا کنی... حرف های آدم های اینجا هم همین شکلیه. جملاتی میگن که شاید معنی هر جمله رو بفهمی ولی این که آخرش چی شد رو نمی فهمی!

به علاوه در راستای سرد و اجتماعی بودن باید بگم که همیشه خیلی خوش برخورد و مهربون هستند. منتها این مهربونی خیلی ظاهری و ساختگی به نظر میاد. به عبارتی این خوش برخوردی جزیی از ادب اجتماعی شون هست. شاید معادل ایرانیش قضیه تعارف کردن باشه که هر فروشنده ای اولش میگه قابل شما رو نداره بدون این که واقعا منظورش این باشه. احساسی که از مهربونی این آدم ها به من منتقل میشه دقیقا مشابه هست. به این معنی که مهربونی صرفا از روی ادبه برای داشتن جامعه ای زیباتر.

بارها شده که تحت تاثیر این مهربونی فکر کنم یک دوست خوب پیدا کردم. منتها خیلی زود متوجه ات می کنند که نه حق نداری وارد حریم اون ها بشی. یک جور سوشال دیستنسینگ عاطفی با بقیه دارند. خلاصه اینکه تقریبا همه شون شبیه سیاستمداران هستند. با یک لبخند مصنوعی و یک جور خوش برخوردی و خوش صحبتی. منتها این لبخند صرفا جلوی دوربین هست... نمونه این جور سیاسیون رو زیاد دیدید احتمالا. حالا تصور کنید ۹۵ درصد آدم های اطراف تون همینجوری باشند. روبات های خندان حراف