(۱۳۹۷/۸/۲۸ عصر ۰۱:۵۳)ماهی گیر نوشته شده:  

جناب دون دیه‌گو دلاوگا ، تیزبینی و موشکافی شما بسیار جالب و قابل ستایشه

ممنون ماهی گیر گرامی.

راستش در بررسی زیرنویس انگلیسی این کارتون، یه چیز جالب دیگه هم دیدم؛ که چون ازش مطمئن نبودم، جایی ننوشتم. ولی اینجا در جمع خودمانی دوستان، از روی تفنن بیان میکنم:

در تایم ِ "00:28:07.032" ، جایی که اومالی داره واسه دوشِس آواز میخونه و قصد دلبری داره، اینو میگه:

I only got myself and this big old world

But I sip that cup of life [1] With my fingers curled

که در دوبله‌ی جدید، اینطوری ترجمه‌اش کرده‌اند:

من تنهای تنهام، تو این دنیای بزرگ

امّا برای زنده موندن، همه‌چی رو با انگشتام چشیدم

این بخش، منو یاد یه شعر معروف از تی. اس. الیوت میندازه. شعری به نام "ترانه‌ی عاشقانه‌ی آلفرد پروفراک" که در آن، یه بنده‌خدایی که آدم باکلاسی هم نیست، چشمش دنبال زنان زیبای اشراف‌ـه و مدام میخواد به خودش جرأت خواستگاری بده؛ یه طورایی (در دنیای گربه‌ای) شبیه وضعیتِ اومالی در این لحظه، جلوی دوشِس!

نگاه کنید به این بخش از شعر الیوت:

For I have known them all already, known them all:

Have known the evenings, mornings, afternoons,

I have measured out my life with coffee spoons [2]

ترجمه‌ی قطعه‌ی بالا (از سعید سعیدپور):

چرا که دیگر همه‌ی آنها را شناخته‌ام، همه‌شان را ــ

شب‌ها، صبح‌ها، عصرها را شناخته‌ام،

زندگی‌ام را با قاشق‌های قهوه اندازه کرده‌ام

-----------------------------

دقت می‌نمایید؛ تناظر و قرینگی [1] و [2] : cup of life & coffee spoons