مک کارتیسم و تاثیر آن بر سینمای کلاسیک

قسمت پنجم : فهرست 42 نفره

" جورف ریموند مک کارتی " معروف به " جو مک کارتی " در سال 1908 در ایالت ویسکانسین به دنیا آمد و در جریان جنگ جهانی دوم در سال 1942 به نیروی هوایی آمریکا پیوست. وظیفه او جمع آوری اطلاعات و توجیح خلبانان بمب افکن ها در اسکادران خود بود. او به صورت داوطلبانه به عنوان رصد کننده و مسلسل چی، به 12 ماموریت اعزام شد. پس از جنگ ادعا کرد که آنقدر در این کارش مهارت داشته که لقب " جوی مسلسل چی " را به او داده بودند، هر چند که صحت بسیاری از این ادعا ها اثبات نشد.

" مک کارتی " ادعا کرد در جنگ او را " Tail Gunner Joe " صدا می زدند.

پس از جنگ، در سال 1947 از ایالت خودش به عنوان سناتور به مجلس سنا راه یافت. در طول 3 سال بعدی، او نفودش را در سنا و در حلقه یاران رییس جمهور وقت آمریکا بسط داد و سرانجام در سال 1950 ستاره شهرتش به ناگهان درخشیدن گرفت.

در جریان یک سخنرانی در فوریه سال 1950، " مک کارتی " ادعا کرد فهرستی از " افراد حلقه جاسوسی شوروی و اعضای کمونیست " در داخل دولت آمریکا را در جیب دارد و آن را علنی خواهد کرد. ابتدا حرف او را جدی نگرفتند ولی زمانی که شروع به متهم کردن افراد کرد، جامعه آمریکا که از کمونیسم هراس داشت، پشت سر او ایستاد. اولین حلقه اتهام زنی ها دامن اعضای دولت آمریکا را گرفت ولی به تدریج گستره این اتهام زنی ها گسترش یافت و به ارتش نیز رسید. او برای محکوم کردن افراد از اتهامات مختلفی مانند : اعتقاد به کمونیسم، گرایش به کمونیسم، عدم وفاداری و حتی اتهامات جنسی نیز استفاده کرد.

" مک کارتی " در یکی از سخنرانی هایش به فهرستی 42 نفره اشاره می کند.

با حمایت دولت و سنای آمریکا، " مک کارتی " کمیته تحقیق و تفحص تشکیل داد و از آن پس دیگر هر کسی در هر جایی می توانست مورد اتهام عضویت و یا طرفداری از کمونیسم قرار گیرد. از روزنامه ها، جراید و اساتید دانشگاه گرفته تا شرکت های بزرگ، بانک ها و حتی مردم عادی زیر ذره بین قرار گرفتند. ولی خیلی زود " مک کارتی " متوجه کانونی شد که قبلا نیز مورد اتهام بود ولی این بار او تصمیم گرفت تا کار آن را به پایان برساند ... هالیوود!

نماد هالیوود، روی تپه های لس آنجلس در دهه 30، بعدها کلمه " LAND "

از این نماد حذف شد و به شکل امروزی آن درآمد.

در دهه 30 میلادی، رابطه صنعت سینما با افکار عمومی آمریکا دو بار، دچار تنش شد. اولین بار در دوران رکود بزرگ که از آن به " دوران افسردگی بزرگ " نیز یاد می شود و بار دوم با آغاز جنگ جهانی دوم. با شروع دادگاه های نمایشی " استالین " و با امضای قرارداد عدم تعارض بین شوروی و آلمان نازی، کمونیسم در آمریکا بخشی از طرفداران خود را از دست داد. در طول جنگ دولت آمریکا تلاش کرد تا رابطه ای بین کمونیسم و هالیوود پیدا کند. تحت ریاست فردی به نام " مارتین دایز " تحقیقات ادامه یافت تا اینکه در سال 1940 " دایز " ادعا کرد که یکی از اعضای حزب کمونیسم در آمریکا، لیستی را که شامل 42 نفر از افراد صاحب نام در هالیوود است، در اختیار وی گذاشته که بنا بر شهادت وی همگی کمونیست هستند. به دلیل این که نام افراد مشهوری در این فهرست ذکر شده بود، این لیست محرمانه تلقی شد ولی زمانی که شاهد اصلی پرونده در دادگاهی در لس آنجلس مجددا ادعای خودش را تکرار کرد، روزنامه ها از محتوای این فهرست مطلع شده و اسامی منتشر شدند.

" مارتین دایز " و تعدادی از افراد موجود در لیست 42 نفره.

انتشار اسامی باعث ایجاد یک شوک در آمریکا شد. " همفری بوگارت " ، " جیمز کاگنی " ، " کاترین هپبورن " ، " ملویل داگلاس " و " فردریک مارس " تنها بخشی از این افراد بودند. " مارتین دایز " وعده داد که اگر این افراد با او همکاری کرده و در جلسه پرسش حاضر شوند، آنها را از این لیست پاک خواهد کرد.

یکی از صفحات فهرست 42 نفره، نام " فردریک مارس " همراه با توضیحات.

در طول 2 هفته پس از این وعده، 41 نفر از این فهرست در جلسه پرسش حاضر شدند و از این تعداد فقط 1 نفر به نام " لیونل استاندر " از اتهام مبرا نشد که در نهایت کمپانی " Republic Pictures " که با او قرارداد همکاری داشت، او را اخراج کرد. 

" لیونل استاندر "

تنها کسی نیز که در جلسه پرسش حاضر نشد، هنرپیشه ای به نام " جین مویر " بود. " جین مویر " به انگلیسی " Jean Muir " که در سال 1938 یکی از انتخاب ها برای نقش " ملانی " در فیلم " بر باد رفته " بود، او که تا آن زمان در 28 فیلم و 3 سریال تلوزیونی بازی کرده بود، بعد ها در سال 1950 پس از مطرح شدن دوباره این فهرست از تمامی نقش هایش کنار گذاشته شد و تا 8 سال بعد اجازه بازی نیافت.

" جین مویر " بعد از کنار گذاشته شدن در سینما به الکل روی آورد و دچار بیماری کبدی شد.

پس از جنگ، موج دوم هراس از کمونیسم در آمریکا با یک سری سخنرانی به نام  " یهودی های خارجی طرفدار شوروی در هالیوود " به راه افتاد که به " دومین هراس سرخ " معروف شد.

یک پوستر تبلیغاتی در مورد " تهدید سرخ "

همین امر باعث افزایش تحقیقات و بازنگری ها در مورد افراد در سینما شد. یک سال بعد با همراهی " والت دیسنی " گروهی تشکیل شد که یکی از خروجی های آن دستورالعملی برای تهیه کنندگان هالیوود بود که به آنها در دور ماندن از " تماس با ایده های کمونیستی " در فیلم هایشان کمک می کرد. این دستورالعمل شامل توصیه هایی مانند اینها بود : " از اقتصاد آزاد انتقاد نکنید " ، " در فیلم نامه صاحبان صنایع را لکه دار نکنید " ، " ثروت و رفاه را تقبیح نکنید " ، " از انگیزه های اقتصادی و مادی به بدی یاد نکنید " ، " خداوند را انکار نکرده و انسان را هم پایه او قرار ندهید " ، " کثرت گرایی را باشکوه جلوه نداده و حرکت های جمعی را تبلیغ نکنید "

" مک کارتی " و " کمیته فعالیت های ضد آمریکایی " می دانست اگر می خواهد در هالیوود موفق شود باید کارش را از جایی شروع کند که کلیسا در قرون وسطی آغاز کرد، یعنی از افکار و عقاید افراد تاثیر گذار در این صنعت و این یعنی باید کارش را با نویسندگان و فیلمنامه نویسان آغاز کند. 1946، سال انتشار اسامی جدید بود.

ادامه دارد...