مک کارتیسم و تاثیر آن بر سینمای کلاسیک

قسمت چهارم : جنگی که به سردی گرایید.

سرانجام در روز 8 ماه می 1945، آدمیرال " کارل دونیتس " تسلیم بی قید و شرط آلمان را اعلام و شکست را پذیرا شد. جنگ جهانی دوم در حالی پایان یافت که " بنیتو موسیلینی " در 28 آوریل همان سال در خیابان اعدام شده و جسد او و معشوقه اش " کلارا پتاچی " از یک پمپ بنزین در شهر میلان وارونه آویزان شده بود.

اجساد بنیتو موسیلینی و کلارا پتاچی که از چنگک قصابی آویزان شده اند.

پمپ بنزین محل آویزان شدن جسد موسیلینی، نام افراد در محل آویزان شدنشان نوشته شده است.

پس از اینکه ارتش سرخ به برلین رسید و شکست نازی ها محرز شد، " آدولف هیتلر " که قصد نداشت به سرنوشت مشابه " موسیلینی " دچار شود در روز 30 آوریل به زندگی خود و همسرش " اوا براون " پایان داد.

اتاقی که گفته می شود، آدولف هیتلر در آن به زندگی خود پایان داده است.

جنگ در اروپا پایان یافت اما...

در شرق دور اوضاع کاملا متفاوت بود، ژاپن هنوز به شدت مقاومت می کرد و اقیانوس آرام هنوز صحنه نبرد خونین آمریکا و ژاپن بود. سرانجام " هری ترومن " رییس جمهور وقت آمریکا برای به زانو درآوردن ژاپن یکی از مرگبارترین دستورات نظامی تاریخ بشر را صادر کرد و نیروی هوایی ارتش آمریکا مامور انجام این دستور شد. روز 6 اوت 1945 بشر برای اولین بار شاهد استفاده از بمب اتمی در هیروشیما بود. هیروشیما نابود شد و ژاپن در بهت فرو رفت. 3 روز بعد بمب دوم در ناکازاکی منفجر شد و ژاپن به زانو درآمد.

تیتر یک روزنامه در سانفرانسیسکو بعد از حمله اتمی به هیروشیما

عکسی معروف به " سایه هیروشیما " محل نشستن مردی روی پله ها که

در انفجار اتمی بخار شده است.

" هیرو هیتو " امپراطور ژاپن که در کشورش فردی مقدس به شمار می آمد طی یک نطق رادیویی ضبط شده ، برای اولین بار در روز 14 اوت 1945 مستقیما با مردم کشورش صحبت کرد :  ... دشمن بمبی جدید و بسیار کشنده را به کار برد که قدرت آن واقعا غیر قابل تصور بود. اگر ما به جنگ ادامه دهیم، نتیجه آن ناپدید شدن ژاپن، فرهنگ ژاپن و تمدن ژاپن خواهد بود.

امپراطور ژاپن، هیرو هیتو در حال خواندن نطق تسلیم ژاپن

اینک آمریکا به سلاحی دست یافته بود که کار را در تنها چند روز تمام می کرد و این به معنای دست بالای آمریکا به عنوان قدرت برتر، پس از جنگ جهانی دوم بود. شوروی نیز نیمی از اروپا را در اشغال خود داشت و خود را پیروز جنگ می دانست. دو قدرت تازه فارغ شده از جنگ، دوباره به یاد اختلافات ریشه ای خود افتادند و شروع به یارگیری در عرصه بین الملل کردند. شوروی کمونیست صدور انقلاب خود را به کشورهای دیگر از سر گرفت و آمریکا نیز سعی در خنثی کردن بسط و نفوذ آن داشت. بین این دو قدرت، جنگی درگرفته بود که در آن به ظاهر گلوله ای شلیک نمی شد ولی جریان داشت و سرانجام نام " جنگ سرد " به خود گرفت.

اتحاد جماهیر شوروی در این رقابت، چیزی کم داشت و آن دستیابی به بمب اتمی بود. پس از جنگ دانشمندان آمریکایی تحقیق بر روی سلاح اتمی را ادامه دادند اما برآورد ها نشان از آن می داد که تا سال 1955 هیچ کشور دیگری به فناوری ساخت این سلاح دست پیدا نمی کند، اما زمانی که اتحاد جماهیر شوروی در اوت 1949 اولین بمب اتمی این کشور را آزمایش کرد، آمریکایی ها فهمیدند که روس ها را دست کم گرفته اند و از دست دادن سلاح انحصاری شان آنها را به وحشت فرو برد.

تیتر یک روزنامه در آمریکا، بعد از آزمایش بمب اتمی توسط شوروی

روس ها ادعا می کردند که توانایی ساخت بمب اتمی را خودشان کسب کرده اند و در مقابل آمریکایی ها نیز ادعا می کردند که جاسوسان شوروی اسرار ساخت این سلاح را به سرقت برده اند. ادعای هر کدام که واقعیت داشت در نتیجه تغییری حاصل نمی شد، اینک آمریکا نیز در معرض خطر قرار داشت. پس از این آزمایش اتمی توسط روس ها، تنور جنگ سرد به گرمی گرایید و آمریکایی ها که متوجه نفوذ پذیری جامعه خود شده بودند، تصمیم به پاک کردن عناصر نفوذی کمونیسم در آمریکا گرفتند. در این میان سناتوری از ایالت ویسکانسین گوی سبقت را از همه ربود و از خود نامی ماندگار بر جای گذارد.

ادامه دارد...