مک کارتیسم و تاثیر آن بر سینمای کلاسیک

قسمت سوم : جنگ جهانی دوم، دشمنی فراموش شده

انقلاب کمونیستی، پس از پیروزی و تثبیت موقعیت خود در شوروی کاری را انجام داد که در سرلوحه کاری هر حرکت مشابهی است، یعنی صدور انقلاب به دیگر کشور ها. در واقع این در ذات هر حرکت انقلابی است که تمایل به گسترش و بسط دایره اصول خود دارد و انقلاب کمونیستی نیز از این اصل مبرا نبود. تفکرات کمونیستی خیلی زود در تمام دنیا منتشر شد و اکثرا از بین جوانان شروع به یارگیری کرد. این گسترش با قبضه کردن قدرت توسط " استالین " سرعت بیشتری گرفت و توجه جوامع سرمایه داری را برانگیخت.

سال 1929 در اوج دوران رکود بزرگ اقتصادی آمریکا، از آنجا که زندگی بسیاری از مردم دچار بحران اقتصادی و مالی بی سابقه ای شد، مردم سیستم سرمایه داری را مقصر وضع موجود می دانستند و به همین دلیل گرایش به سمت کمونیسم در بین عامه مردم بیشتر شد. مقامات کشورهای حامی نظام سرمایه داری از همان ابتدا به خطر ظهور و گسترش کمونیسم آگاه بودند اما با ظهور فاشیسم در اروپا و روی کار آمدن حزب نازی در آلمان، توجهات از کمونیسم به سوی فاشیسم معطوف شد.

ازدحام مردم مقابل فروشگاهی که به بیکاران قهوه و شیرینی دونات رایگان می دهد.

صف طولانی جویندگان کار برای مصاحبه استخدامی مقابل درب یک کارخانه

آغاز جنگ جهانی دوم، اشغال فرانسه و پیشروی های برق آسای " ورماخت " در اروپا باعث شد تا توجه آمریکا و متحدان آن به آلمان نازی متمرکز شود. اما وضع در شوروی متفاوت بود.

در اوت 1939 قراردادی سری به نام " قرارداد عدم تجاوز " بین شوروی و آلمان نازی در مسکو به امضا رسید و به " آدولف هیتلر " آرامش خاطر بیشتری برای اجرای نقشه های جنگی اش آینده اش بخشید. بر طبق این قرار داد که توسط " فون ریبن تروپ " وزیر امور خارجه آلمان و " ویاچسلاو مولوتوف " کمیسر خلق برای امور خارجه اتحاد شوروی، به امضا رسید، این دو کشور بر سرتقسیم لهستان به توافق رسیدند و شوروی نیز شرق اروپا را که در جریان جنگ جهانی اول از دست داده بود، دوباره تصاحب می کرد. این قرارداد خیال " هیتلر " را از گشوده شدن جبهه دوم در شرق اروپا راحت کرد.

مولوتف در حال امضای قرار داد عدم تجاوز، استالین و ریبن تروپ پشت سر او ایستاده اند

" قرار داد عدم تجاوز " عمری طولانی نیافت و آلمان با علم به اینکه ارتش شوروی پس از تصفیه های استالینی تضعیف شده است، در سال 1941 با آغاز عملیات " بارباروسا " به شوروی حمله کرد. در ابتدا کشورهای انگلستان و آمریکا و دولت در تبعید فرانسه آزاد از گشوده شدن جبهه دوم در شرق اروپا چندان ناخرسند نبودند، زیرا این جنگ باعث تضعیف هر دو دشمن آنها یعنی شوروی و آلمان می شد، اما شکست های پی در پی ارتش سرخ و پیشروی برق آسای " ورماخت " خصوصا ستون های زرهی ژنرال " گودریان " در شوروی، زنگ خطر را برای آمریکا به صدا در آورد.

ژنرال گودریان، طراح تاکتیک حمله برق آسای زرهی آلمان

آنها به درستی فهمیدند که اگر آلمان به چاه های نفت قفقاز دست یابد و ارتش سرخ را شکست دهد، دیگر متوقف کردن این ماشین جنگی عظیم امکان پذیر نخواهد بود، بنابراین متفقین تصمیم گرفتند تا اختلافات خود با نظام کمونیستی را به طور موقت کنار گذاشته و با اشغال " ایران " و استفاده از این کشور به عنوان " پل پیروزی " به یاری شوروی بشتابند...

عبور ستون زرهی متفقین از خیابان های آبادان

آلمان ها در نهایت جنگ را نه در خیابان های مسکو، بلکه در کوچه های برلین باختند و این ارتش سرخ شوروی بود که پرچم خود را در بالای ساختمان " رایشتاگ " به اهتزاز درآورد.

این آغاز تقابل بین شوروی کمونیست و آمریکای سرمایه داری بود.

ادامه دارد ...