(۱۳۹۶/۱/۱۹ عصر ۰۶:۱۳)دیوید نودلز نوشته شده:  

(۱۳۹۶/۱/۱۸ عصر ۰۵:۰۰)ال سید نوشته شده:  

 دوبله وال استریت واقعا افتضاح بود  رل چارلی شینو مهرداد ارمغان بگه !حتی مظفری هم رل مایکل داگلاسو خوب نگفت نمیدونم چرا از صدای امیر حکیمی بدم میاد رل مارتین شینن دادن به اون دوبله فیلم های نوروزی آدمو یاد دوران اعتصاب میندازه حالا دوران اعتصاب وضعیتش از این بهتر بود

یه سور زده به دوبله های فارسی وان آخه مگه ممکنه همچین فیلم مهمی با این صداهای خسته و ترجمه تعطیل؟!

اینهمه از نسل جدید مدیران دوبلاژ بدگویی میشه ولی باشکندی برای نقش حاشیه ای ژراردپاردیو اسماعیلیو میاره صمصامی برای دو دقیقه کریستوفر لی آخرین یادگار پرویز بهرامو رقم میزنه، رضا آفتابی اون ترجمه عالی رو برای اسکریپت سنگین و تخصصی خانه پوشالی ردیف میکنه در حالیکه آقایون کهنه کار سرشناس اینطور سرسری میگیرن کارو، گلی به گوشه جمال والی زاده که وقتی فقط رویکرد شغلی داره به دوبله حداقل به گویندگی بسنده کرده و مدیردوبلاژ نمیشه ؛ در توانمندی و کلاس کاری سعید خان مظفری در کسوت مدیریت دوبلاژ کافیه عملکرد جلیلوند در نقش وولدمورت در سری هری پاتر تحت مدیریت ایشونو با سری دوبله شده توسط بهرام زند مقایسه کنید گوینده یه نفره نقش یکیه ولی فاصله کیفیت خروجیشون از زمین تا آسمون!!

نمیدونم آقای مظفری مدیر دوبلاژ وال استریته یانه ولی وقتی دوباره به دوبله دوم فیلم شین نگاه کردم به این نتیجه رسیدم که به این نتیجه رسیدم که یه حرفایی رو بزنم

 سعید مظفری از فیلمی که(شین) نه ترجمه درست و حسابی داشت و نه باند خوبی یک دوبله زیبا ساخته ،از دوبله های نوروزی نباید انتظار زیادی داشت همین آقای مظفری در فیلم هم پیمان گویندگی بسیار زیبایی رو انجام دادن یکی از محاسن دوبله های خصوصی همین وقت گذاشتنه ، باند دوبله این فیلم( هم پیمان)بسیار حرفه ای ساخته شده بود (شایدا باند اصلی فیلم باشه)ولی در دوبله های تلویزیون اگه فیلم برای نوروز هم باشه نمیشه ابتکاری به خرج داد چه در مدیرت و گویندگی ،و چه در مسائل فنی

گویندگان پیشکسوت میگن جوان های امروز دوبله عجولن میخوان سریع رل اول بگن منو یاد خاطره ی آقای کسمایی میندازه که میگفتن در حین دوبله فیلم دروازه های پاریس منوچهر اسماعیلی تا ظهر نتونست اون یه تیکه از فیلم رو بگه بعد به شدت عصبانی شد بلند شد با داد و فریاد گفت که نمیتونم بگم ، نمیخوام بگم و...و آقای کسمایی با جدیت گفت آقای اسماعیلی بشین سرجات ،اما حالا اگه گویندگی یه خمیازه بکشه ده تا برچسب بهش میچسبونن ،آقای جلیلوند کمتر از یک سال رل اول گفت وخیلی هم تو کارش موفق بود اینا همه حاصل همین بشین سرجات های مدیران دوبلاژان اون زمانه

علی کسمایی اسماعیلی ها تربیت کرد ،احمد رسول زاده عرفانی ها ،منصور متین جلیلوند ها  و......

همه ی اینا حاصل همین فرصت دادن های زیاد ،صبر و حوصله و اشتیاق فراوان مدیر دوبلاژان اون زمانه و در آخر اتفاقی که مییفته اینه که این ثمره ها گوشه عزلت میگرن ،فکر میکنن نوزادی که تازه به دنیا اومده میتونه مثل آدم های بزرگ راه بره ،فکر کنه و حرف برنه در واقع ویژگی اصلی جوان ها این غرور و عجلگیه  و ربطی به این حرف ها  که ما  نشستیمو گوش کردیم و بعد سال ها رل گفتیم نداره چون همه اونا این خصوصیاتو داشتن و تنها سرکوب کننده این خصوصیات معلم سخت گیرشون بوده (در واقع میشه گفت تارخ رو فاتحان می نویسن )

تا حالا به این موضوع فکرکردین این پیشکسوتان الآن چندتا گوینده هم تراز خودشونو تربیت کردن؟

تنها حرفشون اینه که ما رل هامونو گفتیم ،این جمله خیلی معنی داره خیلی چیزا میشه ازش استنباط کرد

دم از این میزنن که اکران خارجی نداریم ، خب تا به حال تلاش جدی ای برای این کار توسط شما شده ؟

و اگه بشه همین پیشکسوتان نمیرن و همه رل های چرنده و پرنده و  پستاندارو برای خودشون برنمیدارن ؟به گوینده های جوان فرصت میدن؟

من از گوینده های جوان  رل های اول گو مرد( متوسط رو به بالا)  زینوری و باشکندی و صمصامی و آفتابی و قطعه ای و شیخ زاده ، کسری کیانی و از زن ها افسانه پوستی ،فریبا رمضان پور،مریم رادپور به عقلم میرسه این همه اون تربیت این  پیشکسوتا؟

 در واقع این پیشکسوتان هستن که کم طاقت و زود رنج شدن و همیشه بهانه گیری میکنن و میگن ما قبلا رل هامونو گفتیم ،خب الآن ،چی تو چنته دارید؟

اگه همین پیشکسوتا مثل پیشکسوتای خودشون گوینده ها رو تربیت کنن دوبله های ما  اکران سینمایی که  سهله اکران بین الملی هم پیدا میکنه