دلیل علاقه به سینمای کلاسیک چند چیز برجسته است.

حداقل درباره شخص من,  موارد زیر دلیل علاقه  است:

1- زیبایی استایل و فرم لباس بازیگران.

به نظر من اوج زیبایی مُد و لباس در نیمه اول قرن بیستم بود. روند تکامل پوشش در این دوران به اوج خود رسیده بود .مردان و زنان این دوره شیک ترین set لباس و کامل ترین آنها را می پوشیدند.  اما از دهه 60 شاهد افت استایل و پوشش مردم بودیم. در فیلم های کلاسیک مردها و زن ها با کلاه و کت و دستکش و حتی عصا ( یا چتر ) بسیار زیباتر و جذاب ترند.  آن ها را با لباس های شلخته بازیگران امروزی در فیلم ها مقایسه کنید.

2- زیبایی مکان ها و ابزارها و وسایل

ساختمان ها , دکورها , اتومبیل ها و حتی ابزارهای خانگی همه جالب و نوستالژیک هستند. گرامافون ها , ترن ها و ... . در دهه 30 و 40 کارخانه های ماشین سازی به زیبایی طراحی خودرو توجه زیادی داشتند و مانند امروز نبود که آیرودینامیک بودن و باقی مسائل فنی در اولویت باشد. به همین دلیل زیباترین طراح ها را در آن دوره شاهد هستیم. وقتی شما ماشین های مرسدس بنز , فورد یا دایملر  دهه 30 و  40 را می بینید متوجه می شوید که چه ظرافت و هنری در طراحی آنها به کار رفته است.

3- قصه گو بودن داستان و فیلمنامه

داستان فیلم های کلاسیک اکثرا سرراست و متمرکز بر داستان و قصه خود هستند و به حواشی و شاخ و برگ کمتر می پردازند. داستان ها خلاصه , جذاب و گیرا هستند و از زیاده گویی های زائد خبری نیست چون بهترین نویسندگان آن زمان جذب صنعت سینما شده بودند و اوج خلاقیت را در فیلم نامه ها به کار می بردند. به همین دلیل است که می توان این فیلم ها را بارها و بارها تماشا کرد و خسته نشد.

4- قوی بودن بازیگران و کارگردان ها.

در دهه 30 تا 50 میلادی صنعت فیلمسازی از پول سازترین شاخه های تجارت شده بود به همین دلیل سیل پول و سرمایه به آن تزریق می شد. بانک بیشترین وام ها را به استودیوهای هالیوودی می دادند. این باعث می شد که مستعدترین استعدادها جذب این حرفه شوند و ما شاهد نوابغ زیادی در عرصه بازیگری و فیمسازی بودیم. از فهرست برترین های تاریخ سینما بیش از 90 درصد آنها افرادی هستند که در این دوران فعالیت می کردند. زیباترین سکانس های تاریخ سینما هم مخصوص کار مشترک این افراد در قالب تیم های سازنده بوده است.

5- نوستالژیک بودن و تاریخی بودن.

انسان های کنجکاو و خلاق همیشه حس خوبی به تاریخ و گذشته دارند. تاریخ جذابیت دارد و به خصوص تاریخ معاصر و نزدیک که ثبت شده در فیلم است. داستانِ بیشتر فیلم های محبوب تاریخ سینما در دهه 30 تا 50 می گذرد. حتی موضوع فیلم پدرخوانده که در سال 1972 ساخته شده است مربوطه به دهه 40 است و شاید اگر مربوط به همان دهه 70 بود اینقدر جذابیت نداشت. آن دوران طلایی دارای خصوصیات ممتازی بود که آن را همواره برای هنردوستان جذاب می کند.

نویسنده: سروان رنو - کافه کلاسیک

پیشنهاد می کنم دوستان علاقمند به این موضوع سری هم به تاپیک  مُد در سینمای کلاسیک   بزنند.