یک دست صدا ندارد !

به نظر من این کار , یعنی نگهداری یا مرمت نسخه های قدیمی - چه صدا و چه خود فیلم - از یک یا چند فرد تنها ساخته نیست. چون کار اصولی در این زمینه هم به بودجه زیاد و هم به تجهیزات قوی نیاز دارد. در خارج از کشور که این کارها به بهترین صورت انجام می گیرد معمولا یا پای یک NGO یعنی نهادهای مردمی غیر دولتی در میان است یا پای یک میلیاردر علاقمند به هنر.

در مورد اول که تشکل ها یا گروه های مردم نهاد از همکاری چندین علاقمند به موضوعی خاص تشکیل می شود , متاسفانه به دلیل ضعف فرهنگ کار گروهی در کشور ما , کمتر اقدام شده است. روحیه کار جمعی  برای انجام کارهای بزرگ لازم است.

در مورد دوم هم که یک فرد پولدار شخصا اقدام به این کارها می کند باز مشکل این است که پولدارهای کشور ما اکثرا به امور هنری علاقه ندارند و کلا فازشان چیز دیگری است ! پس  یا باید همان راه حل اول انجام شود یا کار توسط دولت و نهادهای فرهنگی انجام پذیرد که دولت اینقدر مشکل دارد که بعید  است به این امور بپردازد.

در پایان عملی ترین راه ممکن همان NGO  است که با همه گیر شدن اینترنت و ابرازهای نوین , راحت تر از قدیم می توان اقدام کرد و گروه تشکیل داد. پیدا کردن افراد علاقمند هم آسان تر گشته است.