در برنامه جادوي صدا که اخيرا پخش ميشد و بخش هايي به نام  گراميداشت از يادرفتگان  و تکريم بزرگان وجود داشت تيکه هايي از دوبله فيلم هايي نشون ميداد که شمارو نميدونم ولي دهن من از  کيفيت صداي بسيار بالاي اون ها باز ميموند

مثلا تيکه اي از دوبله فيلم رومئو و ژوليت  که ژوليت ميگفت(با صداي زهره شکوفنده):جايي که در آن آموختم از نافرماني دست بردارم و توبه کنم

باکيفيت صداي بسيار بالا در حالي که من در اون نسخه اي که ديده بودم اين ديالوگ و ديالوگ هاي قبليش حذف شده بود

فيلم باني و کلايد هم تکه اي که پخش شد از آن چنان کيفيت صدايي برخوردار بود که صداي باران نيز به صورت شفاف شنيده ميشد

اگر به دوبله فيلم امتيازي داده بشه 50% يا بيشترش به خاطر کيفيت باند ها و شفافي صداي گويندگانه.
ميخواستم از اينا نتيجه بگيرم که به خاطر همين کيفيت صداها هست  که ميگفتند اين دوبله ها قدرتمند بودند

يادمه پدرم تعريف ميکرد:

وقتي فيلم اسپارتاکوس در سينماها اکران شد سه بار به سينما رفتم  صداي فيلم به گونه اي بود که ستون هاي سينما ميلرزيد و قلبم به صورت وحشتناکي مي زد ، الآن هم که تلویزیون گاها فیلم اسپارتاکوس را نشان میدهد میبینم که ، کيفيت صدايش  به گرد پاي کيفيت صدايي که در سينماها پخش مي شده هم نميرسه مثل اين مي ماند که  از هم فاصله ي خيلي زيادي داشته باشند