در ادامه ی مطلب خوندنی و جالب بتمن گرامی و اشاره شون به کارهای دیزنی در مقابل کارهای ژاپنی، این چند خط رو اضافه میکنم.

کارهای دیزنی از بچگی برامون جذاب بودن. یادمه بار اولی که سیندرلا یا زیبای خفته رو دیدم محو حرکات شخصیت ها شده بود که بسیار نرم و منعطف و شبیه حرکت های طبیعی آدمها تو دنیای واقعی بود. با این حال هنوز هم نمیتونم تصمیم بگیرم که رابین هود برام جذاب تر بود یا مهاجران یا پروفسور بالتازار. شاید هرکدومش یک جوری متفاوت از بقیه، دیدنی و جذاب بود.

تو یک مقطع زمانی، یک عده از هنرمندهای چیره دست دیزنی در تقابل با سبک کار دیزنی که بسیار سختگیرانه و مبتنی بر جزییات و هرچه واقعی تر نشون دادن حرکت ها بود از این کمپانی جدا شدن و جنبش مستقلی رو تشکیل دادن که به اسم UPA شناخته شد. درمورد جزییات این جریان و نمومه کارهای معروف UPA دوستان فعال و جستجوگر فروم تو صفحه های قبلی به قدر کافی نوشته اند.

در اروپا هم جریان مشابهی (در تقابل با سبک کارهای دیزنی) شروع به تولید انیمیشن کرد که مبنای اون، سادگی و دوری از پیچیدگی و جزییات بود. نمونه های بسیار زیادی از این دست کارهای اروپایی هم تو صفحات قبلی فروم توسط دوستان معرفی شده. چیزی که موقع تماشای این کارتونا جلب توجه میکنه، لطافت و سادگی کودکانه ی اونهاست.

هرچند هرکدوم از این آثار (ژاپنی- اروپایی-دیزنی و بقیه) جذابیت ها و زیبایی های خاص خودشونو دارن و شاید نشه راحت بینشون یکیو انتخاب کرد.