پرده اول:

در اوایل دهه پنجاه ، سندیکای گویندگان فیلم برای جلوگیری از اجحاف در حق و حقوقشان و جلوگیری از رخنه روابط ناسالم و سازشکاری در دوبله مقرراتی وضع میکند. (1)
مهمترین خواسته انجمن گویندگان این بود که مدیران دوبلاژ بدون حضور واسطه ای بنام صاحبان استودیو (2)، مستقیما با صاحبان فیلم طرف شوند و ضمنا برای انجام کار هم در ابتدا قرارداد تنظیم شود. عدم حمایت وزارت فرهنگ و هنر و بی توجهی مطبوعات در انعکاس خواسته های انجمن گویندگان باعث شد نتیجه ای گرفته نشود.
اما در واقع مهمترین اعتصاب تاریخ دوبله از اواخر 1353 برای افزایش صد درصدی دستمزد بوجود آمد. این تصمیم در انجمن گویندگان گرفته شد. از همان آغاز هیئت مدیره واردکنندگان فیلم با این مسئله به مخالفت پرداخت. نهایتا با 20 درصد افزایش حقوق موافقت شد. اما نهایتا گویندگان و واردکنندگان فیلم به نتیجه نرسیدند. گویندگان از ادامه کار خودداری کردند و خود را به فعالیتهای تلویزیونی محدود کردند. در این حال روزنامه ها و مجلات با دامن زدن به حاشیه ها اختلافات را بیش از گذشته دامن زدند و شکاف عمیقی بین سندیکای گویندگان و صاحبان فیلم ایجاد کرد که منجر به اعتصاب کامل شد.

منبع: تاریخچه دوبله به فارسی در ایران. ج2ص754

* * *

(1): اجحاف چه بوده؟

(2): صاحبان استودیو چه نقشی داشتند؟