Gladys Aylward

گلادیس مِی اِیلوارد در فوریه 1902 زاده شد. گلادیس برخاسته از طبقه کارگری انگلستان بود و تحصیلات آکادمیک نداشت. در سالهای جوانی او به عنوان پیشخدمت در خانه اشراف شاغل بود اما همیشه سودای میسیونر شدن در کشوری دور افتاده را در سر می پروراند. خدمت در کشور پهناور، محروم و فقیر چین، هدف غاییش بود، اما نداشتن تحصیلات دانشگاهی و شرط سنی پایین و بلد نبودن زبان چینی باعث شد درخواست وی برای اعزام به عنوان میسیونر به چین از سوی انجمن مبلغان مذهبی رد شود. بنابراین وی با پس انداز درآمد اندکش و خرید بلیط قطار از طریق خط آهنی که انگلستان را در امتداد سیبری به یانگ چنگ چین وصل می کرد، ماموریت خودخواسته و پرماجرایش را آغاز نمود. ماموریتی که از گلادیس یک "قدیسه" ساخت...

... و طبیعی است وقتی فوکس قرن بیستم بخواهد فیلمی از یک قدیسه بسازد قهرمانش اینگرید برگمن خواهد بود...

منزلگاه ششمین خوشبختی

The Inn of the Sixth Happiness 1958

کارگردان : مارک رابسُن

ستارگان: اینگرید برگمن "گلادیس- جِنای"

کورد یورگنز "سرهنگ لین نان"

  رابرت دونات " حاکم محلی- ماندارین"

مدت: 158 دقیقه

گلادیس با مشقت پیمودن سفری دراز و خطرناک به یانگ چنگ می رسد. همزمان خانم جنی لاوسون میسیونر پیر قصد بازسازی یک مهمانسرای متروک برای جذب مسافران کاروانهایی که از ده می گذرند، را دارد تا برای مشتریان که مشتاق شنیدن قصه اند از داستانهای انجیل بگوید و اینگونه آنان را با دین و پیامبر خدا آشنا نماید. شرایط برای آنان بسیار سخت است چون روستاییان، سفیدپوستان را "شیطان سفید" می خوانند. گلادیس دوشادوش خانم لاوسون مهمانسرا را آباد می کند. جاییکه که چینی ها عدد پنج به نشانه ثروت، طول عمر، تندرستی، فضیلت و مرگ با آرامش را سمبل خوشبختی می دانند مهمانسرای ششمین خوشبختی جان می گیرد.

گلادیس با پشتکار و اراده قوی زبان چینی را فرا می گیرد. افسار زدن بر پاهای زنان سنتی دیرین و شکنجه آور است که دولت چین آن را منسوخ دانسته و مامور ویژه اش افسر لین نان را برای ابلاغ حکم به یانگ چنگ می فرستد تا آن را به فرماندار قدرتمند محلی-ماندارین ابلاغ کند. لین نان دورگه هلندی-چینی شیفته گلادیس می شود ولی به ماندارین اصرار می کند که زن را برای خاطر امنیت خودش، دی پورت نماید. ماندارین هم با سپردن اولین ماموریت به گلادیس به عنوان "بازرس پا" می اندیشد، گلادیس حتما با خشونت و مقاومت وحشیانه مردان محلی برای بازکردن افسار پای زنان و دخترانشان روبرو شده، و این بهترین راه انصراف و بازگرداندن او به انگلستان است. اما گلادیس با اراده و شهامت مقابل مردان محلی ایستادگی می کند و قید و بند عذاب آور پای زنان عاقبت با همت او در سراسر منطقه گسسته می شود و استقامت، شهامت و جسارتش باعث می شود بازرس ویژه حاکم محلی گردد.

گلادیس عملا بازرس آس ماندارین می شود. به وضع فقرا سرو سامان می بخشد. به مردم سواد خواندن و نوشتن می آموزد. کودکان یتیم را به فرزندخواندگی می پذیرد و خلاصه آنچنان خود را خالصانه وقف خدمتگزاری به چینی های محروم می کند که او را با نام و لقب جِنای 真爱 (عشق واقعی) می خوانند و رسما شهروند چین می شود.

در شورش خونین زندانیان به دلیل گرسنگی که رییس زندان و نگهبانان را شهامت مداخله نیست، یک تنه پا پیش گذاشته و وساطت می کند و با برنامه ریزی و کاریابی برای زندانیان جیره غذایی آنها را بهبود و افزایش می بخشد.

اما جنگ غیرمترقبه ژاپن و چین و حمله هوایی و زمینی ژاپنی ها به سرحدات چین، رویاها و آرمانهای گلادیس را تحت الشعاع قرار می دهد. همانموقع شعله های عشق او و سرهنگ لین نان افروخته می گردد ولی دو دلدار را جنگ از هم جدا می کند.

بمباران و ویرانی دهکده و روستاهای مجاور و کشته شدن مردم بی پناه ده ها یتیم کوچک و نوجوان برجای می گذارد و گلادیس باید به تنهایی آنها را در طول یک کوهستان پرخطر و پر از سرباز ژاپنی هدایت کند تا به اردوگاهی امن برسند کاری که گلادیس باور دارد هدف اصلی مقدر او در سفر به چین بوده است یک ماموریت الهی...

عاقبت با تمام سختی های هدایت کودکان گشنه و زخمی و خسته، گلادیس و کاروان صدنفره با گذر از جنگل و رودخانه و تپه های ناهموار و مقابله با مهاجمان ژاپنی درحالیکه سرود "This Old Man" را می خوانند به سرمنزل مقصود می رسند.

****

گلادیس ایلوارد حقیقی، فیلمش را در سینما دید، فیلمی که دومین گیشه شکن بین فیلمهای سال 1959 بود. با وجود قدردانی از شناساندن این قدیسه بطور بین المللی ، گلادیس کوچک اندام و تیره مو از انتخاب اینگرید برگمن بلند قد و بور در نقش خود متعجب بود. سفرش از راه خط آهن بسیار پرمخاطره تر از سفر نمایشی هالیوودی بود. همچنین او منکر هر گونه رابطه عاشقانه در طول اقامتش در چین شد و معتقد بود این ارتباط کاذب عاشقانه وجهه او را خراب کرده است. بعلاوه بسیاری نامها در فیلم تغییر فاحشی کرده بودند. نام مهمانخانه در واقع  هشتمین خوشبختی به خاطر یُمن عدد هشت نزد چینیان بود و لقب او اَی وِی  艾偉德 که بسیار نزدیک با نام فامیلش ایلوارد بوده و به معنی صاحب فضیلت می باشد. پایان فیلم هم جوری رقم خورده که او گویی یتیمان را رها و نزد عشقش برمی گردد، در حالیکه وی تا شصت سالگی حتی یک روز هم از خدمت به یتیمان دست نکشید و تا پایان عمر مجرد باقی ماند.

اما هر چه بود خانم ایلوارد با این فیلم و به برکت بازی قوی اینگرید برگمن به جهانیان شناخته شد. برگمنی که گرچه در عالم واقع یک شیطان سفید شد! اما قدیسه جاودان عالم سینما گردید...

*****

باتشکر از جناب سروان رنوی عزیز که در تاپیک اینگرید برگمن، لینک دانلود دوبله نایاب این فیلم

به یادماندنی را با کیفیت صوت و تصویر عالی به اشتراک گذاشتند و بنده استفاده کردم:

http://cafeclassic5.ir/thread-70-post-29...l#pid29618