با سپاس از هستی گرای عزیز

درباره فیلم جاودانی "گاو"...

هرچند شخصا از سمبولیسم فرار میکنم و در هنگام نوشتن سعی دارم از سمبولها استفاده نکنم ولی بسیار نویسندگانی هستند که سمبولیسم از ابزار همیشگی آنان میباشد.

در این فیلم هم کم نداریم و هستی گرای گرامی اشاره های زیبایی داشتند به نقل از کتاب. همچنین مهاجمین به روستا را که میتوان به مهاجمان بلقوه کشور یاد کرد. البته شاید حذف آن از فیلم، مسئله خاصی نداشته باشد.

به هرحال فیلم و فیلمنامه پر از پیام و نماد و نشانه است. فیلمی عمیق که چندبار تماشای آن از لطف آن کم نخواهد کرد. فیلمنامه قوی، کارگردانی یکدست و بازیهای فراموش نشدنی همه و همه فیلم را به یک شاهکار تبدیل کرد.

باز سپاس از هستی گرا