برادر کمپیون، اینها مشتی از خروار است. خواندن اینها برای شروع خوب است. معمولاً در دوره های مختلف میتوان بعضی ها را چند بار خواند، مثلاً کلیله و دمنه را. لااقل باب های نخستین را. سندبادنامه، هزار و یک شب عبدالطیف تسوجی، سندبادنامۀ ظهیری سمرقندی و فرج بعد از شدت قاضی تنوخی هم می توانند به این فهرست اضافه شوند...

در ضمن، آنهایی که مترجم بوده اند، مترجم واقعی، خیلی بیشتر از اینها خوانده اند و می دانسته اند. مثلاً محمد قاضی 30 هزار بیت از بر بوده است! یا فهرست تألیفات و ترجمه ها و مقالات سعید نفیسی خودش یک جزوه می شود.

البته من گفتم مترجم. ولی ترجمۀ زیرنویس یا همان دیالوگهای فیلم هم همین مقدار تخصص می خواهد. حالا اگر افرادی که این کار را انجام میدهند تخصصش را ندارند، بحث دیگری است. کاری که اینها می کنند مثل این است که من یک کتاب «پزشک خانواده» بخوانم و ادعای طبابت کنم. اگر رایگان باشد حتماً عده ای مشتری پیدا خواهم کرد، اما طبیب نیستم.